ဖ်ာပုံၿမိဳ႕နယ္က နာဂစ္ေဘးသင့္သူမ်ား တာေပၚလင္ အမိုးအိမ္ျဖင့္ေနရဆဲ.... နာဂစ္ႏွစ္လည္ ေမးခြန္း.... နာဂစ္ေလေဘးမွာ လူေတြအေျမာက္အျမား ေသဆုံးဖို႔ သင့္ပါသလား (သတင္းသံုးသပ္ခ်က္).... နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ခံ ေဒသမ်ားရွိ ကေလးမ်ား၏ ပညာေရး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကင္းမဲ့ေနဆဲ....

ဖ်ာပုံၿမိဳ႕နယ္က နာဂစ္ေဘးသင့္သူမ်ား တာေပၚလင္ အမိုးအိမ္ျဖင့္ေနရဆဲ

0 comments Thursday, April 30, 2009
နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ခံရသည္မွာ တႏွစ္ျပည့္လုနီးျဖစ္ေသာ္လည္း မုန္တိုင္းသင့္ေဒသမ်ားတြင္ ေနအိမ္အခက္အခဲ ရွိေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ဖ်ာပံုၿမိဳ႕နယ္တြင္း ေက်းရြာမ်ားက သိရွိရသည္။

“အရင္ကဆိုရင္ေတာ့ ဒီရြာဟာ အိမ္ေျခ (၈၀) ေက်ာ္ေလာက္သာရိွတဲ့ မိသားစုေတြေနထိုင္ၾကတယ္။ အခုေတာ့ ႏွစ္ဆတိုးလာတယ္။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ နာဂစ္မျဖစ္ခင္က လူေတြဟာ လယ္ေတြလုပ္ရင္း၊ ေရလုပ္ငန္းလုပ္ရင္း၊ က်ပန္းလုပ္ကိုင္ရင္းနဲ ့ ကြင္းထဲေတြမွာ ေနၾကတယ္ေလ။ မုန္တိုင္းတိုက္ၿပီးေတာ့ ရြာထဲကို ေျပာင္းေျပးလာၾကတယ္။ ေနစရာက မရွိေတာ့ဘူးေလ။ အလႉရွင္ေတြလႉတဲ့ ေနစရာေလးေတြကိုပဲ ခုထိ ေမွ်ာ္ေနရဆဲပဲ” ဟု ဖ်ာပံုၿမိဳ႕နယ္ အခ်ာေလးေက်းရြာသားတဦးက ေျပာသည္။

နာဂစ္ကာလက ရြာတြင္ အစိုးရကေပးေသာ အလႉပစၥည္းမ်ား အနည္းစုသာရရွိခဲ့ၿပီး ယခုအခါ save the children/ world vision ႏွင့္ အျခားေသာ ပုဂၢလိကအဖြဲ႔အစည္းမ်ားက စား၀တ္ေနေရးကိစၥရပ္မ်ားကို ေျဖရွင္းေပးေနဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း ရြာခံမ်ားက ေျပာသည္။

ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္တြင္းရွိ ဇီးျဖဴေခ်ာင္းရြာ၊ တမံစုရြာတို႔တြင္ ေနအိမ္အခက္အခဲျဖစ္ေနသူအခ်ိဳ႕ ရွိေနေၾကာင္း ရြာခံမ်ားက ေျပာသည္။

“က်ေနာ္တို႔က ေဘာက္ (က်ပန္း) လုပ္စားတာပါ။ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ အရင္တုန္းကလည္း က်ေနာ္တ႔ို ေတာေနရတာ ဒီလိုပံုစံမ်ိဳးပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ တခုကြာတာက အိမ္ေတြေသးေသးေလး ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မယ္၊ ေသေသသပ္သပ္ အမိုးအကာနဲ ့က်က်နန ေဆာက္ထားၾကတာေလ။ နာဂစ္မုန္တိုင္းက က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အိမ္ေတြကို အမႈိက္တစေလးလိုပဲ သယ္သိမ္းသြားတာေလ။ အရင္က က်ပန္းလုပ္ကိုင္ စားေသာက္တယ္ဆိုေပမယ့္ အလုပ္ လုပ္ရတာ လြယ္ကူတယ္။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ေငြရွာရတာ လြယ္တယ္ေလ။ ခုမ်ားေတာ့ မလြယ္ေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အလႉရွင္ကိုပဲ ေမွ်ာ္ရတာပါ” ဟု ဇီးျဖဴေခ်ာင္းေက်းရြာသားတဦးက ေျပာသည္။

ရြာတရြာလွ်င္ အိမ္ေျခ (၁၀၀) မွ (၂၀၀) ၀န္းက်င္ရွိေသာ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္ ေလးအိမ္တန္းေက်းရြာအုပ္စုရွိ ရြာမ်ားတြင္ နာဂစ္တိုက္ၿပီးစဥ္ကာလက အလႉရွင္မ်ားေပးေသာ တာေပၚလင္ အမိုးနဲ ့ ၀ါးထရံအကာ အိမ္မ်ားျဖင့္ ၿပီးခဲ့သည့္ မိုးရာသီကာလကို ေက်ာ္လြန္ ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကရၿပီးေနာက္ ယခုႏွစ္အတြက္ တတ္ႏိုင္သူမ်ားအေနျဖင့္ ဓနိကို ေျပာင္း၍ မိုးၾကေသာ္လည္း မတတ္ႏိုင္သူမ်ားအေနျဖင့္ တမိုးအသံုးျပဳၿပီးေသာ တာေပၚလင္ အမိုးအိမ္တို႔ျဖင့္သာ ယခုႏွစ္ မိုးရာသီကို ကုန္လြန္ရေတာ့မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ယင္းေဒသရွိ ရြာခံမ်ားက ေျပာျပၾကသည္။
read more “ဖ်ာပုံၿမိဳ႕နယ္က နာဂစ္ေဘးသင့္သူမ်ား တာေပၚလင္ အမိုးအိမ္ျဖင့္ေနရဆဲ”

နာဂစ္ႏွစ္လည္ ေမးခြန္း

0 comments


(ေဆာင္းပါး)
၃၀ ဧၿပီ ၂၀၀၉ (New Era Journal)


ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေန ျပည္သူလူထု၏ အသက္အုိးအိမ္စည္းစိမ္တုိ႔ကို နာဂစ္မုန္တုိင္း ဆြဲငင္ေခ်မြသြားခဲ့သည္မွာ တႏွစ္ျပည့္ေတာ့မည္။

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေမ (၂) တြင္ တုိက္ခတ္ခဲ့ေသာ နာဂစ္မုန္တုိင္းေၾကာင့္ လူေပါင္းတသိန္းခြဲနီးပါး ေသဆုံးခဲ့ၾကရၿပီး လူဦးေရ (၂) သန္းေက်ာ္ အုိးအိမ္မဲ့ခဲ့ၾကရသည္။

ေဒသခံလူထု၏ ပရိေယသန၀မ္းစာအတြက္ အတူတြဲဖက္႐ုန္းကန္ ခဲ့ၾကရသည့္ ကၽြဲႏြားတိရိစာၦန္မ်ား သိန္းႏွင့္ခ်ီ ပ်က္စီးခဲ့ၾကရကာ လယ္ယာေျမဧကမ်ားစြာလည္း ဆားငန္ေရ လႊမ္းမိုးျခင္းခံခဲ့ရသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ နာဂစ္၀င္ေရာက္ေမႊေႏွာက္သြားၿပီဆုိေသာ သတင္းေပၚထြက္လာၿပီး သိပ္မၾကာ ႏုိင္ငံတကာ အကူအညီေပးေရးအဖြဲ႔မ်ား ေရာက္ရွိလာၾကသည္။

သုိ႔ေသာ္ ၎တုိ႔အေနျဖင့္ အိမ္နီးခ်င္းထုိင္းႏုိင္ငံတြင္သာ ေသာင္တင္ေနခဲ့ၾကရသည္။ ကူညီကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္းမ်ား တင္ေဆာင္လာေသာ အေမရိကန္စစ္သေဘၤာမ်ားသည္လည္း ႏုိင္ငံတကာေရပိုင္နက္အတြင္းတြင္သာ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ့ၾကရသည္။

ႏုိင္ငံတကာကုိ သံသယမ်က္လုံးျဖင့္ၾကည့္ကာ မိမိတုိ႔ အာဏာတည္ၿမဲေရးကုိသာ အဓိကထားသည့္ နအဖစစ္အစုိးရက ၎တုိ႔ကို ျပည္၀င္ခြင့္မေပးခဲ့။

နအဖစစ္အစုိးရထုတ္ သတင္းစာမ်ားကလည္း နာဂစ္ဒဏ္ခံလူထုအား ေခ်ာင္းၾကားေျမာင္းၾကားမွ ငါးဖားႏွင့္ ကန္စြန္းရြက္၊ ကနေဖာ့တို႔ကို စားျခင္းျဖင့္ အသက္ရွင္ႏုိင္သည့္ လူမ်ဳိးမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း၊ ႏုိင္ငံတကာအကူအညီရမွ အသက္ရွင္ႏုိင္မည့္လူမ်ား မဟုတ္ေၾကာင္းျဖင့္ ေဒသခံလူထုကုိ အႏုနည္းျဖင့္သတ္မည့္ ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့ၾကသည္။

ေနာက္ဆုံး ေမလ (၂၂) ရက္တြင္ ဥေရာပပါလီမန္က နအဖအေနျဖင့္ ႏုိင္ငံတကာအကူအညီေပးေရးမ်ားကို ဆက္လက္ ဟန္႔တားေနပါက ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကုိ သည္ဟိတ္ဒ္ၿမိဳ႕ရွိ ႏုိင္ငံတကာရာဇ၀တ္ခုံ႐ုံးတင္ရန္ ေတာင္းဆုိရသည္အထိ ျဖစ္ခဲ့သည္။

ႏုိင္ငံတကာအကူအညီေပးေရးအဖြဲ႔မ်ားအေနျဖင့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဇြန္လအတြင္း ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းကုိယ္တုိင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ လာေရာက္ၿပီးမွသာလွ်င္ ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့သည္။

နအဖစစ္အစုိးရကား ႏုိင္ငံတကာအကူအညီေပးေရးအဖြဲ႔မ်ားကိုသာ အေႏွာင့္အယွက္ေပးသည္မဟုတ္။ ျပည္တြင္း ေလေဘးကူညီေရးအဖြဲ႔မ်ားထဲမွ လူ (၂၀) ေက်ာ္ကုိလည္း ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြင္း ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခဲ့သည္။ ထုိအထဲမွ ကုိဇာဂနာ၊ ကုိေဇာ္သက္ေထြးတုိ႔အပါအ၀င္ (၆) ဦးကုိ ႏုိ၀င္ဘာလအတြင္း ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္ခဲ့သည္။

နာဂစ္ေၾကာင့္ ျပည္သူလူထု ဒုကၡေရာက္ေနစဥ္မွာပင္ နအဖစစ္အစုိးရက ၎တုိ႔ အာဏာတည္ၿမဲေရးကုိ အေထာက္အကူျဖစ္ေစမည့္ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ ဆႏၵခံယူပြဲကုိ ေမ (၁၂) ရက္တြင္ မပ်က္မကြက္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ျပန္သည္။

တုံးေအာက္က ဖားမ်ား ျဖစ္ေန႐ုံသာမက နာဂစ္သတင္းေၾကာင့္ စိတ္ဓာတ္မ်ား ေခ်ာက္ခ်ားေနၾကေသာ ႏုိင္ငံအ၀ွမ္းမွ လူထုကား ထုိဆႏၵခံယူပြဲကုိ စိတ္မ၀င္စား။ သုိ႔ျဖင့္ နအဖစစ္အစုိးရက ၎တုိ႔အလုိက်ေရးဆြဲထားေသာ ဖြဲ႔စည္းပုံကုိ (၉၂.၄၈) ရာခုိင္ႏႈန္းေထာက္ခံသည္ ဆုိေသာ ရလဒ္ ေပၚထြက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့သည္။

နာဂစ္ဒဏ္ခံလူထုမွာမူ ယခုတုိင္ ေသာက္သုံးေရပင္ မဖူလုံေသးသည့္ အေျခအေနကုိ ရင္ဆုိင္ေနၾကရဆဲျဖစ္သည္။ အုိးအိမ္မဲ့ႏွင့္ အလုပ္အကုိင္မဲ့သူ မ်ားစြာရွိေနဆဲ။

ျပည္တြင္းဂ်ာနယ္တခုက ကုလသမဂၢလူသားခ်င္းဆုိင္ရာ (ရန္ကုန္) ယာယီတာ၀န္ခံ ေဒးဗစ္အီဗန္ကုိ ကုိးကား ေရးသားထားေသာ သတင္းတပုဒ္တြင္ ယခုအခ်ိန္အထိ လုံၿခံဳစိတ္ခ်ရေသာ ေနအိမ္လုိအပ္ေနသည့္ အိမ္ေထာင္စုေပါင္း (၁) သိန္း (၃) ေသာင္းေက်ာ္ ရွိေနဆဲဟုဆုိသည္။ လူဦးေရျဖင့္ဆုိလွ်င္ လူေပါင္း (၅) သိန္းခန္႔ ခုိလႈံရာ အုိးအိမ္မဲ့ေနသည့္ အေျခအေနျဖစ္သည္။

ထုိအေျခအေနမ်ားမွ လြန္ေျမာက္ရန္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကာလ (၃) ႏွစ္အထိ လုပ္ေဆာင္ရမည္ျဖစ္သည္။ ထုိလုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ရန္ ကန္ေဒၚလာသန္း (၇၀၀) နီးပါး အကူအညီလုိအပ္ေနေၾကာင္း သုံးပြင့္ဆုိင္ ဗဟုိအဖြဲ႔ (TCG) က ေဖေဖာ္၀ါရီ (၉) ရက္ ဘန္ေကာက္တြင္ ျပဳလုပ္ေသာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ၌ ထုတ္ေဖာ္ေျပာ ၾကားခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။

အကယ္စင္စစ္လည္း ထုိမွ်ေလာက္ အကူအညီေပးႏုိင္ပါမွ ထုိေဒသ နာလန္ထမည္ျဖစ္သည္။

နာဂစ္ဒဏ္ထိ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသသည္ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ စီးပြားေရး မ်ားစြာနိမ့္ပါးေနသည္ကုိ နာဂစ္ျဖစ္ၿပီးစ ေလေဘးကူညီေရးအဖြဲ႔မ်ားႏွင့္အတူ သြားေရာက္စဥ္က ကုိယ္ေတြ႔မ်က္ျမင္ၾကားသိခဲ့ရသည္။

သတင္းအခ်က္အလက္ ရယူရန္ ေရဒီယုိတလုံးပင္ မရွိေသာ အိမ္ေထာင္စုမ်ား အမ်ားသား။ ရွိေသာသူမ်ားကလည္း ထမင္းနပ္မွန္ဖုိ႔အေရး ကုိယ့္အလုပ္ကုိယ္လုပ္ေနရတာႏွင့္ နားမေထာင္အားဟု ျပန္ေျပာင္းေျပာဆုိၾကသည္။

သုိ႔ႏွင့္ ေဒသခံ အေတာ္မ်ားမ်ားသည္ နာဂစ္မုန္တုိင္းရွိေနေၾကာင္းကုိပင္ မသိခဲ့ၾက။ သိခဲ့ၾကသူအခ်ဳိ႕ၾကျပန္ ေတာ့လည္း လြတ္ေျမာက္ရာ ရပ္၀န္းဆီသုိ႔ လြယ္လင့္တကူသြားေရာက္ ခုိလႈံႏုိင္မည့္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးႏွင့္ ယာဥ္ရထားတုိ႔ မရွိ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ နာဂစ္အတြင္း အေသအေပ်ာက္ အပ်က္အစီး မ်ားခဲ့ရသည္။

လူထု ထုိကဲ့သို႔ျဖစ္ရသည္မွာ စစ္အစုိးရေၾကာင့္ဟု ဆုိလွ်င္ မလြန္။ စစ္အစုိးရ၏ ႏွစ္ (၄၀) ေက်ာ္ သက္တမ္း တေလွ်ာက္ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးတုိ႔အတြက္ အသုံးစရိတ္က နည္းေနသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ နည္းခဲ့သည့္ အတြက္လည္း လူထုမွာ သတင္းအခ်က္အလက္ရယူရန္ အသိပညာ၊ အတတ္ပညာ မဖူလုံခဲ့။ စီးပြားေရးလည္း ခၽြတ္ၿခံဳက်ခဲ့ၾကရသည္။

အေမရိကန္ေအာက္လႊတ္ေတာ္တြင္ ဧၿပီ (၂၃) ရက္က ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ လူ႔အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္ လူထုၾကားနာပြဲ၌ လည္း စီးပြားေရးကၽြမ္းက်င္သူမ်ားက ထုိအခ်က္ကုိ ေထာက္ျပေျပာဆုိခဲ့ၾကသည္။

ထုိၾကားနာပြဲတြင္ ျမန္မာ့စီးပြားေရးကို အနီးကပ္ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေနေသာ ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံ မစ္ကြာရီ တကၠသိုလ္ (Macquarie University) မွ စီးပြားေရးပါေမာကၡ ေဒါက္တာ ေရွာင္ တာနယ္လ္ (Dr. Sean Turnell) က ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ စီးပြားေရးႏွင့္ လူမႈေရး ျပႆနာမ်ားသည္ အင္မတန္ စိုးရိမ္ဖြယ္ ေကာင္းေနေၾကာင္း၊ ျပႆနာမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အစိုးရအေပၚမွာ အမ်ားႀကီး တာ၀န္ရွိေနေၾကာင္း ေျပာဆုိခဲ့သည္။

ျပည္တြင္းထုတ္ကုန္ စုစုေပါင္းတန္ဖုိး၏ (၁.၄) ရာခုိင္ႏႈန္းကုိသာ က်န္းမာေရးႏွင့္ ပညာေရးက႑မ်ားမွာ စစ္အစုိးရက သုံးစြဲခဲ့ေၾကာင္းကုိလည္း ေထာက္ျပသည္။ အာရွေဒသအတြင္းတြင္လည္း က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး အသုံးစရိတ္ထက္ စစ္အသုံးစရိတ္ပုိေနတဲ့ တခုတည္းေသာ ႏုိင္ငံျဖစ္သည္ဟုလည္း ဆုိသည္။

ထုိေၾကာင့္လည္း ႏုိင္ငံအတြင္း လူထုပညာေရး၊ စီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရး က်ဆင္းေနခဲ့ရကာ နာဂစ္ေဘးဒဏ္ ကုိလည္း လည္စင္းခံခဲ့ၾကရျခင္းျဖစ္သည္။

နာဂစ္မွာ သဘာ၀ေဘးအႏၲရာယ္ျဖစ္သျဖင့္ ေရွာင္လႊဲ၍ မရႏုိင္။ သုိ႔ေသာ္ ေဒသခံလူထုကိုသာ အသိပညာ၊ အတတ္ပညာမ်ား ပုိမိုျဖန္႔ေ၀ေပးထားႏုိင္ခဲ့လွ်င္၊ လူထုစီးပြားပုိမုိဖြ႔ံၿဖိဳးၿပီး သတင္းအခ်က္အလက္ရယူရန္ ပစၥည္း (တီဗီ၊ ေရဒီယုိ၊ သတင္းစာ) မ်ားကုိသာ ပုိမုိသုံးစြဲႏုိင္ခဲ့လွ်င္၊ တေနရာမွ တေနရာသုိ႔ ေရႊ႕ေျပာင္းသြားလာႏုိင္ရန္ ယာဥ္ရထားႏွင့္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးတုိ႔ ေကာင္းမြန္ေအာင္ ဖန္တီးေပးခဲ့ပါလွ်င္ ယခုေလာက္ ပ်က္စီးဆုံးရႈံးမႈ မ်ားႏုိင္ပါမည္လား ဆုိသည္ကုိ ႏွစ္ေပါင္းေလးဆယ္ေက်ာ္ အုပ္ခ်ဳပ္လာခဲ့ေသာ စစ္အစုိးရကို နာဂစ္ေၾကာင့္ ပ်က္စီးခဲ့ရသူမ်ားကုိယ္စား ေမးခြန္းထုတ္ရပါလိမ့္မည္။
read more “နာဂစ္ႏွစ္လည္ ေမးခြန္း”

နာဂစ္ေလေဘးမွာ လူေတြအေျမာက္အျမား ေသဆုံးဖို႔ သင့္ပါသလား (သတင္းသံုးသပ္ခ်က္)

0 comments

(သံုးသပ္ခ်က္ေဆာင္းပါး) (New Era Journal)
၂၉ ဧၿပီ ၂၀၀၉

လာမည့္ေမလ (၂) ရက္ ဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဧရာဝတီတိုင္းနဲ႔ ရန္ကုန္တိုင္းအတြင္း နာဂစ္ေလမုန္တိုင္းေဘး ႀကံဳခဲ့ရတာ တႏွစ္တင္းတင္း ျပည့္ေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။ လူေပါင္း (၁) သိန္း (၃) ေသာင္းေက်ာ္ ေသဆံုးခဲ့ၿပီး အိုးအိမ္အေဆာက္အဦ ပစၥည္းေပါင္း မ်ားစြာ ဆံုး႐ႈံးခဲ့ရတဲ့ ဒီကပ္ေဘးႀကီး ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရတယ္။ ေဘးဒဏ္ခံ ျပည္သူေတြကို ကယ္ဆယ္မႈဟာ လံုေလာက္မႈ ရွိရဲ႕လား။ ျပည္သူေတြ စားေသာက္ ေနထိုင္မႈဘဝ အဆင္ေျပေန ၿပီလား၊ ေနာင္ ဒီလို ကပ္ေဘးႀကီးမ်ိဳးႀကံဳလာရင္ ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ ၾကမလဲ စတာေတြဟာ သံုးသပ္ဖို႔ ေကာင္းတဲ့ ျပႆနာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

နာဂစ္မုန္တိုင္း တႏွစ္ျပည့္ဖို႔ နီးလာတာနဲ႔အမွ် ျပည္တြင္းျပည္ပ မီဒီယာ အားလံုးလိုလိုေလာက္ဟာ ဒီအေၾကာင္းကို ျပန္ေျပာင္း ေရးသားေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အခ်ိဳ႕က ေလေဘးဒဏ္ခံ ျပည္သူေတြရဲ႕ လက္ရွိအေျခအေနေတြကို ေရးသားေဖာ္ျပေနၾကသလို အခ်ိဳ႕ကေတာ့ သင္ခန္းစာယူစရာ ျပန္ေျပာင္းသံုးသပ္တာေတြ လုပ္ၾကပါတယ္။ ဒီအထဲမွာ နာဂစ္မုန္တိုင္းကာလတုန္းကေရာ၊ လက္ရွိအခ်ိန္ထိပါ ျမန္မာႏိုင္ငံ မိုးေလဝသႏွင့္ ဇလေဗဒ ၫႊန္ၾကားမႈ ဦးစီးဌာနရဲ႕ တာဝန္အရွိဆံုး ၫႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာထြန္းလြင္လည္း ပါဝင္ပါတယ္။

သူကေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ နာဂစ္မုန္တိုင္းေဘးကာလက ျပည္သူေတြ ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္မ်ားမ်ား အသက္ေသဆံုး ခဲ့ရသလဲဆိုတာကို ဂ်ာနယ္အင္တာဗ်ဴးေတြကေန တဆင့္ ေျပာလာပါတယ္။ သူက အခ်က္ (၁ဝ) ခ်က္ေလာက္ ေထာက္ျပပါတယ္။ ဧရာဝတီျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသဟာ ရခိုင္ကမ္း႐ိုးတန္းနဲ႔ စာရင္ ေျမနိမ့္တယ္။ လူဦးေရ ထူထပ္ၿပီး လူေနစိပ္တယ္။ ေဘးအႏၲရာယ္က်ေရာက္ႏိုင္တဲ့ အၫႊန္းေျမပံုမရွိဘူး။ ျမစ္လက္တက္ ျမစ္ဝေတြ မ်ားတယ္။ ခိုဖို႔ သက္ကယ္ကုန္းေတြ မရွိဘူး။ ေဒသခံေတြမွာ အတိတ္က ေဘးအႏၲရာယ္ အေတြ႔အႀကံဳ မရွိဘူး။ သဘာဝ ေဘးအႏၲရာယ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဗဟုသုတ မရွိဘူး။ တေနရာနဲ႔ တေနရာ ကူးေျပာင္းသြားလာႏိုင္တဲ့ သယ္ယူ ပို႔ေဆာင္ေရးစနစ္ အလြန္ညံ့တယ္။ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသရဲ႕ ေအာက္ခံၾကမ္းျပင္ေရတိမ္ၿပီး ျမစ္ဝေတြ မ်ားမႈ၊ လမုေတာေတြ ျပဳန္းတီးမႈ စတဲ့ အခ်က္ေတြကို ေထာက္ျပထားပါတယ္။

ေဒါက္တာထြန္းလြင္ ေထာက္ျပတဲ့ အခ်က္ေတြအားလံုး မွန္ပါတယ္။ သူေထာက္ျပတဲ့ဆီမွာ ဧရာဝတီတိုင္းရဲ႕ သဘာဝအေနအထား၊ စီးပြားေရးအေနအထား၊ ျပည္သူေတြရဲ႕ အေတြ႔အႀကံဳ မရွိမႈနဲ႔ ဗဟုသုတ နည္းပါးမႈေၾကာင့္ ဆိုတာေတြ ပါပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေရးအႀကီးဆံုး အခ်က္ျဖစ္တဲ့ ေဒသတခုအတြက္၊ ျပည္သူေတြအတြက္ အစိုးရရဲ႕ တာဝန္ရွိမႈ အပိုင္းကေတာ့ လံုးဝပါဝင္တာ မေတြ႔ရပါဘူး။

တကယ့္ တကယ္မွာေတာ့ တိုင္းျပည္တျပည္မွာ ျပည္သူေတြဆိုတာက အုပ္ခ်ဳပ္ခံသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံလို စစ္အာဏာရွင္ေတြ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ တိုင္းျပည္မွာ ျပည္သူေတြဟာ စစ္အစိုးရက စီမံခန္႔ခဲြသမွ် ခံၾကရပါ တယ္။ ဘာမွ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္မရွိပါဘူး။ မုန္တိုင္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ျပည္သူေတြ ဗဟုသုတ မရွိဘူးဆိုတာကလည္း ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ အစိုးရက ပညာေပးတာ မရွိလို႔ပါဘဲ။ ေနာက္တခုကေတာ့ စစ္အစိုးရ အာဏာပိုင္အဆင့္ဆင့္ ကိုယ္တိုင္ကေရာ ဗဟုသုတ ရွိပါရဲ႕လားလို႔ ေမးစရာ ရွိလာပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြရဲ႕ အရည္အခ်င္းရွိမႈ၊ အရည္အခ်င္းမဲ့မႈေတြနဲ႔ သက္ဆိုင္ေနပါတယ္။ ဒီအတြက္ မုန္တိုင္း မတိုင္မီနဲ႔ မုန္တိုင္းကာလတုန္းက စစ္အစိုးရ အာဏာပိုင္အဆင့္ဆင့္ဟာ ျပည္သူေတြကို ဘယ္လို ဦးေဆာင္မႈေပးခဲ့သလဲဆိုတာ ေမးရမယ့္ ေမးခြန္းျဖစ္ပါတယ္။
ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ နာဂစ္မုန္တိုင္း မတိုင္မီနဲ႔ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ကာလမွာ မိုးေလဝသနဲ႔ ဇလေဗဒ ၫႊန္ၾကားမႈ ဦးစီးဌာနဟာ သူ႔တာဝန္ျဖစ္တဲ့ မိုးေလဝသ သတင္းေတြကို ပံုမွန္ ထုတ္ျပန္ေပးခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီသတင္းေတြရဲ႕ အေရးပါမႈ အေျခအေနကို လိုက္ၿပီး ထိပ္ပိုင္း စစ္အာဏာပိုင္ေတြကေန ေအာက္ေျခအဆင့္ဆင့္ ကို ၫႊန္ၾကား လမ္းၫႊန္ခ်က္ေပးၿပီး ျပည္သူေတြ အေျခအေန မဆိုးေအာင္ အေသအေပ်ာက္နည္းေအာင္ ဦးေဆာင္မႈေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လမ္းေဘးတေနရာမွာ လူတေယာက္ ႏိုင္ငံေရးဝါဒျဖန္႔ စာရြက္ေဝေနတာနဲ႔ မိနစ္ပိုင္းအတြင္း ဖမ္းဆီးႏိုင္ဖို႔ အၿမဲအဆင္သင့္ရွိေနတဲ့ စစ္အာဏာပိုင္ေတြဟာ ဒီလို တိုင္းျပည္အတြက္ အလြန္အေရးႀကီးတဲ့ အေျခအေနအတြက္ကို ေတာ့ ဘာအသိဉာဏ္ ဗဟုသုတမွ မရွိသလို ဘယ္လို အစီအစဥ္ေတြနဲ႔မွ အကာအကြယ္ ေပးႏိုင္ခဲ့တာ မေတြ႔ရပါဘူး။

တကယ္ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့ အစိုးရအဖဲြ႔ တရပ္သာဆိုရင္ မိုးေလဝသ သတင္းေတြ ထြက္လာၿပီဆိုကတည္းက ထိပ္ဆံုးအာဏာပိုင္ေတြဟာ ပညာရွင္ေတြရဲ႕ သေဘာထားကို ေတာင္းခံၿပီး အတိုင္းအဆကို ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္မယ္၊ ေအာက္ေျခ တိုင္း၊ ၿမိဳ႕နယ္၊ ေက်းရြာအုပ္စု၊ ေက်းရြာ အာဏာပိုင္အဆင့္ဆင့္ကို ဘာေတြလုပ္ရမလဲဆိုတာ အခ်ိန္နဲ႔ တေျပးညီ ၫႊန္ၾကားမယ္၊ ေအာက္ေျခအာဏာပိုင္ေတြကလည္း ၫႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း ျပည္သူေတြ ေဘးလြတ္ရာ ေရာက္ဖို႔ လႈံ႕ေဆာ္မယ္၊ ဦးေဆာင္မယ္ စသျဖင့္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ စစ္အစိုးရ အာဏာပိုင္အဆင့္ဆင့္ဟာ ျပည္သူေတြ အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၫႊန္ၾကား လမ္းၫႊန္ဖို႔ ဘာဗဟုသုတ၊ ဘာအရည္အခ်င္းမွ မရွိခဲ့တဲ့အတြက္ ဘယ္လို အစီအမံမ်ိဳးမွ ခ်မွတ္တာ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။

အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ဦးထြန္းလြင္ဟာ တဖက္မွာ မိုးေလဝသ သတင္းထုတ္ျပန္မႈ လုပ္သလို အျခားတဖက္မွာေတာ့ ဟိုင္းႀကီးကၽြန္းေရတပ္စခန္းဌာနခ်ဳပ္က ဌာနခ်ဳပ္မႉးနဲ႔ နာရီဝက္တခါ ဆက္သြယ္ သတင္းေပးတာမ်ိဳး လုပ္ခဲ့ေၾကာင္း ေနာက္ပိုင္း သူကိုယ္တိုင္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ သူ႔အေနနဲ႔ မ်ားျပားလွတဲ့ ျပည္သူလူထုႀကီးရဲ႕ အသက္အိုးအိမ္ ကိစၥထက္ စစ္တပ္တခုရဲ႕ အေရးကို ပိုၿပီး ဦးစားေပးေဆာင္ရြက္ခဲ့တယ္ဆိုတာ သူ႔ေျပာစကားေတြ အရကိုပဲ သိႏိုင္ပါတယ္။ ဒီအတြက္လည္း ျပည္သူေတြ သိန္းနဲ႔ခ်ီ ေသဆံုး၊ မိသားစုေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာ အိုးအိမ္ပစၥည္း ဥစၥာေေတြ ဆံုး႐ံႈးသြားၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ စစ္အစိုးရဟာ ဦးထြန္းလြင္ကို ရာထူးတိုးေပးခဲ့တဲ့အျပင္ ေဒါက္တာထြန္းလြင္ပါ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ စစ္တပ္အေပၚ တာဝန္ေက်ခဲ့တဲ့ ဝန္ထမ္းေကာင္းကို ခ်ီးေျမႇာက္ခဲ့တဲ့ သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ဆိုရင္ မုန္တိုင္းဟာ ဟိုင္းႀကီးကၽြန္းဘက္ကို အေစာဆံုး ဝင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီက အေျခအေန တခုလံုးကိုလည္း မိုးေလဝသဌာနကေရာ စစ္အစိုးရ ထိပ္ပိုင္းအာဏာပိုင္ေတြကပါ ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိေနၾကပါတယ္။ ဒီအေျခအေန ေရာက္တဲ့တိုင္ က်န္ ေနာက္နာရီတခ်ိဳ႕ ၾကာၿပီးမွ မုန္တိုင္းျဖတ္မဲ့ ေဒသက ျပည္သူေတြ သက္သာရာရေအာင္ ဘာတခုမွ လုပ္ေပးႏိုင္တာ မေတြ႔ရပါဘူး။ ဒါက ဘာကို ျပသလဲဆိုရင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရဟာ ျပည္သူေတြကို ဖိႏွိပ္သတ္ျဖတ္ဖို႔ စြမ္းအား ထက္ျမက္သေလာက္ ျပည္သူေတြကို ကယ္ဆယ္ဖို႔ က်ေတာ့ ဗဟုသုတေရာ၊ အရည္အခ်င္းေရာ ေစတနာပါ လံုးဝ မရွိတာ ေတြ႔ၾကရမယ္ ျဖစ္ပါတယ္။

ဦးထြန္းလြင္ ေျပာတဲ့အထဲပါတဲ့ ေနာက္အခ်က္တခုကေတာ့ ဧရာဝတီတိုင္းရဲ႕ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး အလြန္ဆိုးရြားေနတဲ့ ကိစၥပါ။ တကယ္လည္း ဟုတ္ပါတယ္။ ဧရာဝတီတိုင္းအတြင္းက ေက်းရြာတခ်ိဳ႕ဆိုရင္ ကုန္းလမ္းနဲ႔လည္း ဘယ္လိုမွ သြားလို႔မရ၊ ေရလမ္းနဲ႔ သြားဖို႔ေတာင္ ေရတက္ခ်ိန္ေစာင့္ၿပီးမွ သြားလို႔ရတဲ့ ေနရာေတြ ဒီေန႔အထိ အမ်ားႀကီး ရွိေနပါေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒါဟာ အစိုးရနဲ႔ တိုက္႐ိုက္သက္ဆိုင္တဲ့ ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။

ခုေနာက္ပိုင္းႏွစ္ေတြမွာ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ ေရာင္းလို႔ရတဲ့ဝင္ေငြနဲ႔ ေနျပည္ေတာ္မွာ အေဆာက္အဦႀကီးေတြ ဟည္းေနေအာင္ေဆာက္၊ ေရပန္းဥယ်ာဥ္ေတြတည္၊ ကြန္ကရစ္လမ္းေတြ ေငြကုန္ေၾကးက်မ်ားစြာခံၿပီး ခင္းေနေပမယ့္ ဧရာဝတီတိုင္းလို လူဦးေရ ထူထပ္မ်ားျပားတဲ့ ေဒသအတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ကိစၥကိုေတာ့ ဘာတခုမွ ထည့္သြင္းအေကာင္အထည္ေဖာ္တာ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ခု နာဂစ္ေဘးဒဏ္ခံရၿပီး လူေတြ သိန္းခ်ီ ေသဆံုးရၿပီးမွ လမ္းေတြ ၿပီးစလြယ္ ေဖာက္ေနတာ ေတြ႔ၾကရပါေတာ့တယ္။

ဦးထြန္းလြင္ေျပာတဲ့ ေနာက္ဆံုးအခ်က္တခုကေတာ့ ဧရာဝတီတိုင္းအတြင္းမွာ ဒီေရေတာေတြ ျပဳန္းတီးေနတဲ့ ကိစၥပါ။ ဒီျပႆနာကေရာ ဘယ္သူေတြမွာ အဓိက တာဝန္ရွိပါသလဲ။ စစ္အစိုးရ အလိုေတာ္ရိေတြကေတာ့ ေဒသခံျပည္သူေတြ အသိဉာဏ္နည္းၿပီး ထင္းအျဖစ္ ခုတ္ယူသံုးစဲြၾကတာေၾကာင့္ ဒီအေျခအေန ေရာက္ရတာပါလို႔ ေျပာၾကမယ္ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ကေတာ့ အစိုးရတရပ္အေနနဲ႔ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးဆိုင္ရာ အသိဉာဏ္ ဗဟုသုတ ကင္းမဲ့တာ၊ ဒီေရေတာကို ျပည္သူေတြ မခုတ္ဘဲ အျခားနည္းနဲ႔ ေလာင္စာ သံုးစဲြႏိုင္ေအာင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္ျခင္း မရွိတာ စတဲ့ ျပႆနာေတြေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္လို႔သာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပည္သူေတြရဲ႕ အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မယ္လို႔ သံႏၷိ႒ာန္ခ်ထားတဲ့ အရည္အခ်င္းရွိအစိုးရ တရပ္သာ ရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ ျပည္သူေတြ ခုလို သိန္းနဲ႔ခ်ီ အေသအေပ်ာက္ ရွိႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
(ဆက္လက္ ေဖာ္ျပသြားပါမည္။)
read more “နာဂစ္ေလေဘးမွာ လူေတြအေျမာက္အျမား ေသဆုံးဖို႔ သင့္ပါသလား (သတင္းသံုးသပ္ခ်က္)”

နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ခံ ေဒသမ်ားရွိ ကေလးမ်ား၏ ပညာေရး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကင္းမဲ့ေနဆဲ

0 comments
နန္းေဒဝီ
ၾကာသပေတးေန႔၊ ဧၿပီလ 30 2009 23:43 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

နယူးေဒလီ။ ။ သူ႔ရြာရွိေက်ာင္းမွာ ယခုထိ ျပင္ဆင္ျခင္း မျပဳရေသးသျဖင့္ သူ႔ပညာေရးခရီး ေရွ႔ဆက္ႏိုင္ရန္ အတြက္ ရြာမွခြါကာ ယမန္ႏွစ္ ေမလ ဆိုင္ကလုံးမုန္တိုင္း တိုက္ခတ္စဥ္က လြတ္သြားခဲ့သည့္ ဧရာဝတီ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚ ေဒသ၏ ၿမ့ဳိ ေတာ္ ပုသိမ္သို႔ ထြက္လာခဲ့ရသည္။

ဆိုင္ကလံုးနာဂစ္ တိုက္ခတ္ခဲ့သည္မွာ တႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္သည့္တိုင္ သူ႔ေက်ာင္းမွာ ယခုထိ ျပင္ဆင္ျခင္း မျပဳရေသးသျဖင့္ အသက္ ၁၇ ႏွစ္အရြယ္ ၁ဝ တန္းေက်ာင္းသား ေမာင္ေအာင္ျမတ္ေက်ာ္ကို ဆားလုပ္ငန္းရွင္ တဦးျဖစ္ေသာ သူ႔ဖခင္ က ေက်ာင္းအိပ္ေက်ာင္းစား ထားေပးခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။

“က်ေနာ္က ၉ တန္းကို ျပင္ခ႐ိုင္ေက်ာင္းက ေအာင္တာ။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ရြာက အထက္တန္းေက်ာင္းက ခုထိ ျပန္မေဆာက္ရေသးလို႔ အေဖက က်ေနာ့္ကို ပုသိမ္ပို႔လိုက္တာ” ဟု အဆိုပါ ေက်ာင္းသားေလးက ေျပာသည္။

သူ႔အေဖက သူ႔ကို ပုသိမ္ပို႔၍ ေက်ာင္းတက္ခိုင္းသျဖင့္ ကံေကာင္းေသာ္လည္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းမ်ားမွာမူ ရြာရွိေက်ာင္းတြင္ ပင္မနက္ညေန ၂ သုတ္ခြဲ၍ တက္ေနၾကရသည္။ ပ်က္စီးေနေသာ သူတို႔ေက်ာင္းက ေက်ာင္းသားအားလံုးကို တၿပိဳင္ထဲ စာသင္ၾကားရန္ ေနရာမေပးႏိုင္သျဖင့္ ဤသို႔ တက္ေနၾကရျခင္း ျဖစ္သည္။

ယမန္ႏွစ္ ေမလ ၂ ရက္ေန႔က ဧရာဝတီ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသ လပြတၱာၿမ့ဳိနယ္ရွိ သူတို႔ရြာကို နာဂစ္ဆိုင္ကလံုး မုန္တိုင္း ဝင္ေရာက္ တိုက္ခတ္ခဲ့ရာ သူတို႔ေက်ာင္းႏွင့္ အိမ္အမ်ားအျပားကို မုန္တိုင္းက ဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ့သည္။ သုိ႔ေသာ္ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ပ်က္စီးသြားခဲ့ရသည့္ သူ႔ေက်ာင္းသည္ အျခား အလားတူ ပ်က္စီးသြားခဲ့ရသည့္ ေက်ာင္းေပါင္း ၄ဝဝဝ ေက်ာ္ အနက္မွ တခုသာျဖစ္ေၾကာင္း သူသိပ္မသိခဲ့ပါ။

သို႔ေသာ္ တႏွစ္ၾကာသည္အထိ သူတို႔ေက်ာင္းမွာ ျပင္ဆင္ရျခင္း မရွိေသးဘဲ၊ ဆရာမ်ား ေက်ာင္းသားမ်ားမွာ ဤပ်က္စီးေနေသာ ေက်ာင္းတြင္ပင္ ၂ သုတ္ခြဲ၍တက္ကာ ပညာဆက္လက္ သင္ၾကားေနၾကရသည္။

“ေဒသခံ အာဏာပိုင္ေတြကို အေၾကာင္းၾကားေတာ့လည္း ေက်ာင္းကို ျပင္ေပးမဲ့လူ မရွိဘူး။ ပညာေရး ဝန္ၾကီးဌာနကို အေၾကာင္းၾကားဘို႔ဘဲ ေျပာတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘာမွမလုပ္ဘူး” ဟု ျပင္ခ႐ိုင္ အထက္တန္းေက်ာင္းမွ ေဒသခံ ဆရာတဦးက ေျပာသည္။

လပြတၱာၿမ့ဳိမွ ေမာ္ေတာ္ျဖင့္ ၇ နာရီခရီးရွိေသာ ျပင္ခ႐ိုင္ေက်းရြာတြင္ မူလတန္းေက်ာင္း၊ အလယ္တန္းေက်ာင္း၊ အထက္တန္းေက်ာင္းဟူ၍ ေက်ာင္း ၃ ေက်ာင္းရွိၿပီး၊ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ ၁၅ဝဝ ခန္႔ ပညာသင္ၾကားေနၾကသည္။ ေက်ာင္းတြင္ ဆရာ ဆရာမ ၅၂ ဦးရွိၿပီး၊ အျခားေက်ာင္းဝန္ထမ္း ၆၂ ဦးရွိသည္။

အကူအညီေပးေရး ေအဂ်င္စီမ်ား၏ အဆိုအရ နာဂစ္မုန္တုိင္းေၾကာင့္ လူေပါင္း ၁၄ဝဝဝဝ ခန္႔ ေသဆံုး သို႔မဟုတ္ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ရၿပီး၊ လူေပါင္း ၂.၄ သန္း မုန္တိုင္းဒဏ္ခံခဲ့ရသည္။ ရန္ကုန္တိုင္းႏွင့္ ဧရာဝတီတိုင္းတို႔တြင္ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူ ၁ သန္းခန္႔ ေနစရာေက်ာင္းမရွိဘဲ ျဖစ္သြားခဲ့သည္။

ႏိုင္ငံတကာ အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား (INGO) ႏွင့္ ကမၻာ့ကုလသမဂၢ အပါအဝင္ အျခားလူသားခ်င္း စာနာကူညီသည့္ ေအဂ်င္စီမ်ားက ကေလးမ်ားအတြက္ ေက်ာင္းမ်ား ေဆာက္လုပ္ေပးျခင္း၊ ယာယီေက်ာင္းခန္းမ်ား ေဆာက္လုပ္ေပးျခင္း စသည္တို႔ကို ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္ေပးခဲ့ၾကသည္ဟု ကမၻာ့ကုလသမဂၢ ကေလးမ်ား ရံပံုေငြအဖြဲ႔ (UNICEF) မွ ေဒသခန္႔ ဝန္ထမ္းတဦးက ေျပာသည္။ ေက်ာင္းအမ်ားအျပားမွာ ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ႏိုင္ျခင္း မရွိေသးဘဲ ရွိေနဆဲ ျဖစ္သည္။

မုန္တိုင္းေၾကာင့္ စာသင္ေက်ာင္းေပါင္း ၂ဝဝ ေက်ာ္ ပ်က္စီးခဲ့ရေသာ ေဒးဒရဲၿမ့ဳိနယ္တြင္ သူတို႔ ေအဂ်င္စီက ေက်ာင္း ေပါင္း ၂၈ ေက်ာင္းကို ကူညီ ေဆာက္လုပ္ေပးခဲ့ေၾကာင္းျဖင့္ UNICEF ပညာေရး ကၽြမ္းက်င္သူ ဦးဝင္းေအာင္က ေျပာသည္။

“ျပင္ဘို႔လိုေနတာက ေက်ာင္းေတြအမ်ားၾကီးဘဲ။ ဒီႏွစ္ထဲမွာေတာင္ ေက်ာင္းေတြ ျပန္ေဆာက္တာ ၿပီးမယ္လို႔ က်ေနာ္ ေတာ့မထင္ဘူး” ဟု ဦးဝင္းေအာင္ကေျပာသည္။

ေက်ာင္းမ်ားကို ျပန္ေဆာက္ႏိုင္လွ်င္ပင္ အရြယ္အစား ေသးငယ္သြားသျဖင့္ ေက်ာင္းသားမ်ားမွာ ႏွစ္သုတ္ခြဲ၍ တက္ေနၾကရသည္ဟု သူကဆိုသည္။

UNICEF အေနျဖင့္ ဘိုကေလး၊ လပြတၱာ၊ ဖ်ာပံု၊ ေဒးဒရဲ၊ က်ဳိက္လတ္၊ ကြမ္းၿခံကုန္း ႏွင့္ ေကာ့မႉးၿမ့ဳိနယ္တို႔တြင္ ယာယီတဲေပါင္း ၂ဝဝ ခန္႔၊ မိုးေရကာဖ်င္တဲေပါင္း ၇ဝဝ ခန္႔ကို ျပန္လည္ကူညီ တည္ေဆာက္ေပးခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။

“ဒါေပမဲ့ ဒီတဲေတြက လာမဲ့ မိုးတြင္းမွာ ခံႏိုင္မယ္ မဟုတ္ဘူး၊ က်ေနာ္တို႔က ယာယီအေနနဲ႔ဘဲ ေဆာက္ထားခဲ့တာကိုး” ဟု ဦးဝင္းေအာင္က ေျပာသည္။

UNICEF ကဲ့သို႔ပင္ အျခား INGO မ်ားျဖစ္ၾကေသာ Oxfam ကဲ့သို႔အဖြဲ႔မ်ားကလည္း မုန္တိုင္းဒဏ္ခံ ေဒသရွိ ကေလးမ်ား ပညာဆက္လက္ သင္ၾကားႏိုင္ရန္ ေက်ာင္းသံုး စာအုပ္စာတန္းမ်ား ေပးအပ္ ကူညီခဲ့သည္။

Oxfam အဖြဲ႔၏ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ၫႊန္ၾကားေရးမႉး Claire Light က လပြတၱာ၊ ငပုေတာ၊ ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္း စသည့္ ၿမ့ဳိနယ္ အမ်ားအျပားရွိ မူလတန္း၊ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္း ေက်ာင္းေပါင္း ၁ဝ၇ ေက်ာင္းသို႔ ေက်ာင္းသံုး စာအုပ္စာတန္းမ်ား သူတို႔ ေပးပို႔ ေထာက္ပံ့ႏိုင္ခဲ့သည္ဟု ေျပာသည္။

“ပညာေရး အေထာက္အပံ့ေတြကို က်ေနာ္တုိ႔ ဆက္ေပးသြားဘို႔ လုိတယ္။ အထိေရာက္ဆံုးနည္းနဲ႔ လုပ္ႏိုင္သေလာက္ ဆက္လုပ္သြားရမယ္” ဟု Light က ေျပာသည္။

UNICEF အဖြဲ႔အေနျဖင့္ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္အတြက္ အျခားက႑မ်ားတြင္ ဆက္လက္ လုပ္ကိုင္ေနမည္ျဖစ္သလို ရန္ကုန္တိုင္းႏွင့္ ဧရာဝတီ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသရွိ ေနရာ ၃ ေနရာကို သတ္မွတ္ၿပီး ကေလးမ်ား စာသင္ခန္းထဲ ျပန္ေရာက္ေရး ကိစၥကို အဓိက အာ႐ုံစိုက္ လုပ္ေဆာင္သြားမည္ဟု ဦးဝင္းေအာင္က ေျပာသည္။

“အဓိက က ဘ႑ာေရး အခက္အခဲေၾကာင့္ရယ္၊ တျခား အန္ဂ်ီအိုေတြကလည္း တျခားေနရာေတြမွာ လုပ္ေနၾကတာ ရယ္ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔က က်ေနာ္တို႔အတြက္ ဦးစားေပးေနရာ သတ္မွတ္ၿပီး လုပ္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု သူကေျပာသည္။

ဤသို႔ ႏိုင္ငံတကာ အန္ဂ်ီအိုမ်ား၊ အန္ဂ်ီအိုမ်ား၊ ကုလေအဂ်င္စီမ်ား ဝိုင္းဝန္းၾကိဳးပန္း လုပ္ေဆာင္ေနၾကေသာ္လည္း မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ပ်က္စီးသြားေသာ ေက်ာင္းမ်ားအားလံုးကို ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ စာသင္ႏွစ္ အကုန္တြင္ အၿပီး တည္ေဆာက္သြားရန္မွာ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္းျဖင့္ မုန္တိုင္းဒဏ္ခံ ေဒသမ်ားသို႔ မၾကာခဏ သြားေရာက္ေလ့ရွိသူ ေဒသခံ အကူအညီေပးေရး လုပ္သားတဦးက ေျပာပါသည္။

ေက်ာင္းအမ်ားအျပားမွာ လံုးလံုး ပ်က္စီးသြားၿပီး၊ အျခား ေက်ာင္း အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အမိုးမ်ား ေလထဲလြင့္ပါသြားျခင္း၊ နံရံမ်ား ၿပိဳလဲပ်က္စီးျခင္းစသည့္ တစိတ္တပိုင္း ပ်က္စီးမႈမ်ားကို ခံခဲ့ၾကရသည္။

ျပင္ခ႐ိုင္ေက်းရြာတြင္ အနည္းဆံုးကေလး ၂ဝဝ မုန္တိုင္းတြင္း ေသဆံုးခဲ့ၿပီး၊ ကေလး ၄ဝ ခန္႔မွာ မိဘမ်ား ဆံုးရံႈးသြားခဲ့ရသည္။

မိဘႏွစ္ပါးလံုး ဆံုးရံႈးခဲ့ရသူ ကေလး အမ်ားအျပားမွာ ရြာမွထြက္ခြါ၍ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းမ်ားရွိရာ သဲေခ်ာင္း၊ ကန္ဆိပ္၊ စက္ဆိပ္စသည့္ေက်းရြာမ်ားသို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္။

သူ႔မိသားစုအတြင္း တေယာက္မွ မေသခဲ့ေသာ္လည္း ဆားလုပ္ငန္းမွ ပစၥည္းမ်ားေလႏွင့္အတူ လြင့္ပါဆံုးရံႈးခဲ့ရသျဖင့္ သူ႔ဖခင္မွာ အၾကီးအက်ယ္ နစ္နာဆံုးရံႈးခဲ့ရေၾကာင္း သူကေျပာသည္။

“က်ေနာ့္လုပ္ငန္းက အကုန္ ဆံုးရံႈးသြားတာဘဲဗ်ာ၊ မုန္တုိင္းၿပီးေတာ့ စားဘို႔ေတာင္ ဘာမွ မရွိေတာ့သေလာက္ဘဲ” ဟု ေမာင္ေအာင္ေကာင္းျမတ္ေက်ာ္၏ ဖခင္ကေျပာသည္။

အစိုရထံမွေခ်းေငြယူကာ သူ႔လုပ္ငန္းကို ျပန္လည္ စတင္ႏိုင္သျဖင့္ သူ႔အေနျဖင့္ ကံေကာင္းေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ ဤေႂကြး အတြက္ ၁၅% တိုးျဖင့္ ျပန္လည္ ေပးဆပ္ရဦးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သူကေျပာသည္။

“က်ေနာ္ဒီအတြက္ မညည္းပါဘူး၊ က်ေနာ့္လုပ္ငန္းကို ျပန္စဘုိ႔ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တခုထဲဘဲ က်ေနာ့္မွာရွိတာ” ဟု သူက ဆိုသည္။

ဖခင္ျဖစ္သူက လုပ္ငန္းျပန္စႏိုင္သျဖင့္ ေမာင္ေအာင္ေကာင္းျမတ္ေက်ာ္ႏွင့္ သူ႔ႏွမျဖစ္သူတို႔မွာ ပုသိမ္တြင္ ပညာေကာင္းေကာင္း သင္ႏိုင္သျဖင့္ ကံေကာင္းၾကေသာ္လည္း၊ ကေလးအေတာ္မ်ားမ်ား၊ အထူးသျဖင့္ မိဘႏွစ္ပါးလံုး ဆံုးရံႈးခဲ့ရသူမ်ားမွာ သူတို႔လုိ ကံမေကာင္းရွာၾကပါ။

“က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ ကေလးေတြ ေက်ာင္းျပန္တက္ႏိုင္ေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုးလုပ္မွာဘဲ။ အနိမ့္ဆံုး မူလတန္းပညာ ေရးေလာက္ရဘို႔ဆိုတာ သူတုိ႔အတြက္ အေရးၾကီးတယ္” ဟု UNICEF မွ ဦးဝင္းေအာင္က ေျပာသည္။

ကေလးမ်ား ေက်ာင္းၿမဲေရးဆိုသည့္ ကိစၥမွာ သူတို႔ႏွင့္ အျခား အန္ဂ်ီအုိ အမ်ားအျပားအတြက္ စိန္ေခၚမႈၾကီးတရပ္ ျဖစ္ေနေၾကာင္း၊ အေၾကာင္းမွာ သူတို႔ပညာေရး၏ အသက္ေသြးေၾကာမွာ မိဘမ်ား၏ စီးပြါးေရး အေျခအေနေပၚတြင္ မ်ားစြာ မူတည္ေန၍ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း သူကေျပာသည္။

“စီးပါြးေရးအရ ခိုင္ခိုင္မာမာ မရွိဘူးဆိုရင္ ကေလးေတြ ေက်ာင္းမွာ ၿမဲဘို႔ဆိုတာလဲ အေတာ္ခက္တယ္” ဟု သူက ဆက္လက္ ေျပာဆိုသည္။
read more “နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ခံ ေဒသမ်ားရွိ ကေလးမ်ား၏ ပညာေရး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကင္းမဲ့ေနဆဲ”

လြတ္လပ္စြာ ေရးသားခြင့္အေပၚ ငါးလုပ္ငန္းက ပိတ္ပင္

0 comments
မ်ဳိးသိဏ္း
ၾကာသပေတးေန႔၊ ဧၿပီလ 30 2009 15:06 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

ရန္ကုန္ (မဇၩိမ) ။ ။ ျပည္တြင္းထုတ္ စာနယ္ဇင္းမ်ားတြင္ ငါးလုပ္ငန္းဦးစီးဌာနက ထုတ္ျပန္ေသာ ေရထြက္ပစၥည္း တင္ပို႔မႈ ကိန္းဂဏန္းမ်ားကို အတည္ျပဳခ်က္ မယူဘဲ ေဖာ္ျပျခင္းကို ပိတ္ပင္တားျမစ္မႈမ်ား ငါးလုပ္ငန္းအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ျပဳလုပ္လာသည္။
အပတ္စဥ္ထုတ္ ဂ်ာနယ္တခုတြင္ ၂ဝဝ၈-၂ဝဝ၉ ဘ႑ာေရးႏွစ္အတြက္ ေရထြက္ပစၥည္းတင္ပို႔မႈ လ်ာထားခ်က္ထက္ တင္ပို႔ႏိုင္မႈပမာဏ အလြန္အမင္း ေလ်ာ့နည္းေနေၾကာင္း ရာခိုင္ႏႈန္းျဖင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ေဖာ္ျပ ေရးသားခဲ့ၿပီးေနာက္ မွားယြင္းသည္ဟု ဆိုကာ ငါးလုပ္ငန္းဦးစီးဌာနက သတင္း အခ်က္အလက္မ်ားကို လြတ္လပ္စြာ ေရးသားခြင့္ ေပးထားသည္ကို ပိတ္ပင္ျခင္း ျဖစ္သည္။

မၾကာေသးခင္က က်င္းပသည့္ ငါးလုပ္ငန္းဆုိင္ရာ အစည္းအေဝး တခုတြင္ မီဒီယာမ်ားကို တက္ေရာက္ခြင့္ျပဳၿပီး အစည္းအေဝးအတြင္း ေျပာၾကားခ်က္မ်ားကို လြတ္လပ္စြာ ေရးသားခြင့္ ေပးခဲ့ရာမွ ယခုအခါတြင္ မိမိတို႔၏ ေထာက္ခံခ်က္ရမွ သတင္းထည့္သြင္းခြင့္ ျပဳမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ငါးလုပ္ငန္းဦးစီးဌာန F.I.Q.C ဌာနခြဲအရာရွိက ေျပာဆိုခဲ့သည္ဟု စံုစမ္းသိရွိရျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။

စာေပကင္ေပတိုင္ဟု နာမည္ဆိုးျဖင့္ ေက်ာ္ၾကားေသာ စာေပစိစစ္ေရးဌာနကိုလည္း အေၾကာင္းၾကားထားၿပီဟု သူက ျပည္တြင္း စာနယ္ဇင္းမ်ားသို႔ ေျပာခဲ့သည္ဟု သိရသည္။

အေနာက္ၾကိဳ႕ကုန္းရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံ ငါးလုပ္ငန္း အဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ံုးတြင္ သားငါးက႑ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး အစည္းအေဝးကို အဂၤါေန႔တိုင္း ျပဳလုပ္ေလ့ရွိရာ ငါးလုပ္ငန္း ဦးစီးဌာနမွ တာဝန္ရွိသူမ်ား၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ငါးလုပ္ငန္း အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ေအာက္ရွိ အသင္းမ်ားမွ တာဝန္ရွိသူမ်ား၊ ေမြးျမဴေရး လုပ္ငန္းအဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ တာဝန္ရွိသူမ်ား တက္ေရာက္ေလ့ရွိၿပီး ေမြး/ေရ ဝန္ၾကီး တက္ေရာက္သည့္ အၾကိမ္မ်ားပင္ ရွိခဲ့သည္။

ယခုလို ကန္႔သတ္ရျခင္းမွာ အခ်က္အလက္မ်ား မွားယြင္းျခင္းေၾကာင့္ဟု အာဏာပိုင္မ်ားက ေျပာခဲ့ေသာ္လည္း အဓိက အေၾကာင္းအရင္းမွာ ၂ဝဝ၈-၂ဝဝ၉ ဘ႑ာေရးႏွစ္ တႏွစ္လံုးစာ အခ်က္အလက္မ်ားကို ျပည္တြင္း ဂ်ာနယ္တခုက ထုတ္ေဖာ္ေရးသားခဲ့ရာတြင္ လ်ာထားခ်က္ ပမာဏထက္ ေလ်ာ့နည္းေၾကာင္းႏွင့္ ယခင္ႏွစ္ ပို႔ကုန္ရေငြထက္ ေလ်ာ့နည္းေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ရန္ကုန္အေျခစိုက္ ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာတဦးက ေျပာသည္။

“အခ်က္အလက္ေတြကို ေနျပည္ေတာ္ကို မပို႔ရေသးခင္ ေရးလိုက္တာေၾကာင့္ပါ။ ငါးလုပ္ငန္းမွာက အပတ္စဥ္၊ လစဥ္ ျပည္ပတင္ပို႔တဲ့ ပမာဏ ကိန္းဂဏန္းေတြကို ေျပာတယ္။ အဲဒါေတြကို ေရးလို႔ရေပမယ့္ တႏွစ္လံုးစာ ၿခံဳၿပီး သံုးသပ္တာတို႔၊ ေရးသားတာတို႔ကို ခြင့္မျပဳဘူး။ အရင္ ဒီဌာနကို ဝင္ေနက် သတင္းေထာက္ေတြက သိၾကတယ္။ အခုကိစၥမွာ အဲ့ဒီဂ်ာနယ္လစ္ကို ေခၚတယ္၊ စာေပစိစစ္ေရးကိုလည္း တိုင္တယ္လို႔ ၾကားတယ္“ ဟု သူက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

ဘ႑ာေရး ႏွစ္အလိုက္ တင္ပို႔မႈႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားေငြ ရရွိမႈမ်ားကို အထက္သို႔ အစီအရင္ခံရာတြင္ အတိုးအေလွ်ာ့မ်ား ျပဳလုပ္ေလ့ရွိသည္ဟု ငါးလုပ္ငန္းရွိ သတင္းရပ္ကြက္မ်ားက မဇၩိမကုိ ေျပာသည္။

ကိန္းဂဏန္း အခ်က္အလက္မ်ားကို အထက္လူၾကီးမ်ား ေဝဖန္ျပစ္တင္ျခင္း မခံရေစရန္ ဌာနမ်ားႏွင့္ အသင္းမ်ား ညႇိႏိႈင္း၍ အေလွ်ာ့အတိုးလုပ္ၿပီးမွ တင္ျပျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။

”ဒီႏွစ္အတြက္ သန္း ၈၅ဝ မွန္းထားတာ လ်ာထားခ်က္ရဲ႕ ၅၆ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ပဲ တင္ပို႔ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ငါးလုပ္ငန္းမွာက Positive View ကပဲ ေရးေစခ်င္တယ္။ ဒါကို ေထာက္ၿပီး ေရးလိုက္သလို ျဖစ္သြားတာေၾကာင့္ပါ။ အခုေတာ့ အခ်က္အလက္ေတြ၊ ကိန္းဂဏန္းေတြ မပါဘဲ သတင္းေရးရမယ့္ အေနအထားပဲ” ဟု အဆိုပါ သတင္းရပ္ကြက္က ေျပာသည္။

ျပည္ပပို႔ကုန္မွ ႏိုင္ငံျခားေငြ ရွာေဖြေပးႏိုင္မႈတြင္ စတုတၳေနရာတြင္ ရပ္တည္ေနေသာ ေရထြက္ပစၥည္း တင္ပို႔မႈ က႑မွ ၂ဝဝ၈-၂ဝဝ၉ တြင္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၈၅ဝ ရရွိရန္ လ်ာထားသည္။ နာဂစ္ေႏွာင္းပိုင္း ကာလအထိ အျပင္းအထန္ ထိခိုက္ျခင္း မရွိေသးေသာ ေရထြက္ပစၥည္း Exports လုပ္ငန္းမ်ားသည္ ေရလုပ္ငန္းမ်ား ျပန္လည္၍ ဦးေမာ့လာစ ကမာၻ႔စီးပြားေရး က်ဆင္းမႈဂယက္တြင္ ဆိုးဝါးစြာ ထိခိုက္နစ္နာခဲ့သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဦးပိုင္းတြင္ မူလလ်ာထားခ်က္ ေဒၚလာသန္း ၈၅ဝ မွ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိေသာ ေဒၚလာ သန္း ၅ဝဝ ရရွိေရးသို႔ ေျပာင္းလဲလ်ာထား သတ္မွတ္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဘ႑ာေရးႏွစ္ ကုန္ဆံုးခ်ိန္တြင္ ၄၈၃ ဒႆမ ဝ၈၂ သန္းသာ တင္ပို႔ႏိုင္ခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရသည္။
read more “လြတ္လပ္စြာ ေရးသားခြင့္အေပၚ ငါးလုပ္ငန္းက ပိတ္ပင္”

နာဂစ္သင့္ေဒသ ေက်ာင္းမ်ား ေဆာက္လုပ္ေရး သေဘာကြဲလြဲ

0 comments
မဇၩိမသတင္းဌာန
ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဧၿပီလ 29 2009 20:04 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

ခ်င္းမုိင္ (မဇၩိမ) ။ ။ ဆိုင္ကလံုး နာဂစ္ဒဏ္သင့္ ေဒသမ်ားတြင္ စာသင္ေက်ာင္းမ်ား ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ခြင့္ ျပဳေရးအေပၚ ေဆာက္လုပ္ေရး ကုမၸဏီမ်ားႏွင့္ အမွတ္ ၁ အေျခခံပညာဦးစီးဌာန အရာရွိမ်ားအၾကား သေဘာထားကြဲလြဲမႈ ျဖစ္ေပၚလ်က္ ရွိသည္။
ဧရာဝတီ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚေဒသတြင္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးအတြက္ ကြပ္ကြဲေရးဝန္ၾကီးမ်ားက ကုမၸဏီ ၄ဝ ကို စာသင္ေက်ာင္းေပါင္း ၆၈ဝ ကို ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ခြင့္ ခြဲတမ္း သတ္မွတ္ေပးထားသည့္အေပၚ အေျခခံပညာ အရာရွိမ်ားက လက္မခံဘဲ ခြဲတမ္းအသစ္ ျပန္လည္ ခ်ထားမႈေၾကာင့္ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား စတင္ရန္ ကုမၸဏီမ်ားႏွင့္ သေဘာတူလက္မွတ္ မေရးထိုးႏိုင္ေသးဘဲ ရွိေနသည္။

”အေျခခံပညာ ဦးစီးဌာနက ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္ေရးေတြမွာ သူတို႔ဘာသာ စီမံခန္႔ခြဲမႈ လုပ္ခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ နာဂစ္ ဝန္ၾကီးေတြဆီက လာတဲ့ စာရင္းကို သူတို႔ စိတ္ၾကိဳက္ ျပန္ျပင္ၾကတယ္” ဟု ေဆာက္လုပ္ေရး ကုမၸဏီတခုမွ မန္ေနဂ်ာတဦးက မဇၩိမကို ေျပာသည္။

စုစုေပါင္း တန္ဖိုးေငြ က်ပ္သန္းေပါင္း ၁၂ဝဝဝ ေက်ာ္ရွိ စာသင္ေက်ာင္းမ်ား ေဆာက္လုပ္ခြင့္ ရေရးအတြက္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားက သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ားကို လာဘ္ထုိးမႈမ်ား ရွိေနသည္ဟု အျပန္အလွန္ စြပ္စြဲေျပာဆိုမႈမ်ားလည္း ရွိေနသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ေမလ ၂ ရက္ေန႔ႏွင့္ ၃ ရက္ေန႔တြင္ တိုက္ခတ္ခဲ့ေသာ နာဂစ္မုန္တုိင္းေၾကာင့္ လူေပါင္း ၈၄၅၃၇ ဦး ေသဆံုးၿပီး၊ ေပ်ာက္ဆံုးသူ ၅၃၈၃၆ ဦး ရွိခဲ့သည္။ မုန္တိုင္းဒဏ္ အဆိုးရြားဆံုး ခံခဲ့ရေသာ ၿမိဳ႕နယ္ ၃ဝ တြင္ ဘုန္းေတာ္ၾကီး စာသင္ေက်ာင္းမ်ား အပါအဝင္ အမ်ားျပည္သူပိုင္ ေက်ာင္းမ်ား၏ ၅ဝ မွ ၆ဝ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ ပ်က္စီးသြားခဲ့သည္ဟု ကြ်မ္းက်င္သူမ်ားက ခန္႔မွန္းထားၾကသည္ဟု ပူးေပါင္း အကဲျဖတ္ ေလ့လာေရး အစီရင္ခံစာတြင္ ပါရွိသည္။

အမွတ္ ၁ အေျခခံပညာ ဦးစီးဌာနႏွင့္ ေဆာက္လုပ္ေရး ကုမၸဏီမ်ားသည္ ယခုအခ်ိန္အထိ သေဘာတူညီမႈ မရေသးသျဖင့္ မိုးရာသီ က်ေရာက္လာမည္ကို စိုးရိမ္မႈမ်ား ရွိေနၾကသည္။

ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ရန္ဟု ဆိုကာ စစ္အစိုးရက ပုဂၢလိက လုပ္ငန္းရွင္အခ်ဳိ႕ကို ေဒသခြဲ ခ်မွတ္ေပးခဲ့သလို လုပ္ငန္းတိုးတက္မႈကို ၾကီးၾကပ္ရန္ ဝန္ၾကီးအခ်ဳိ႕ကိုလည္း တာဝန္ေပးခဲ့သည္။
read more “နာဂစ္သင့္ေဒသ ေက်ာင္းမ်ား ေဆာက္လုပ္ေရး သေဘာကြဲလြဲ”

ကေလးမ်ားက နာဂစ္သင့္သူမ်ားအတြက္ ေငြလႉဒါန္း

0 comments
နန္းေဒဝီ
ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဧၿပီလ 29 2009 19:55 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

နယူးေဒလီ (မဇိၥ်မဌာန)။ ။ မေလးရွားရွိ ျမန္မာဒုကၡသည္ ကေလးငယ္မ်ားက နာဂစ္တႏွစ္ျပည့္ အမွတ္တရ ေရးဆြဲထားသည့္ ပန္းခ်ီကားမ်ားႏွင့္ ပံုျပင္ ၂ဝ ေက်ာ္ကို စာအုပ္အျဖစ္ ထုတ္ေဝေရာင္းရေငြ မေလးရွားရင္းဂစ္ ၂၅ဝဝဝ ကို ယမန္ေန႔က လႉဒါန္းခဲ့သည္။

ကြာလမ္လာပူၿမိဳ႕ စီတာပတ္ (Setapak) အရပ္တြင္ ကခ်င္ တုိင္းရင္းသားမ်ား ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ဖြင့္ထားသည့္ ေက်ာင္းမွ ကေလးငယ္မ်ား ေရးဆြဲသည့္ ႐ုပ္ျပပန္းခ်ီမ်ားထဲမွ လက္ေရြးစင္ ၂ဝ ေက်ာ္ကို စာအုပ္ထုတ္ေရာင္းရာမွ ရလာသည့္ေငြမ်ားကို ျမန္မာျပည္တြင္ မုန္တိုင္းဒဏ္ ခံရသူမ်ားကုိ ကူညီေနသည့္ မေလးရွားအေျခစိုက္ အစိုးရမဟုတ္သည့္ အဖြဲ႔အစည္း world vision မွတဆင့္ ေပးအပ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

“နာဂစ္ ေလေဘးဒဏ္ ခံေနရတဲ့ လူေတြကို က်ေနာ္တို႔ ဘာလုပ္ေပးႏိုင္မလဲဆိုၿပီး စဥ္းစားလာခဲ့ၾကတာ။ တတ္ႏိုင္တဲ့ နည္းနဲ႔ ကူညီရေအာင္ဆိုၿပီး လုပ္ခဲ့တာပါ။ သူတို႔ ဆြဲထားတာက သစ္ပင္ပံု၊ မုန္တိုင္းက်တဲ့ ပံုေတြနဲ႔ သဘာဝ ႐ႈခင္းေတြ၊ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ life style မ်ားကို ဆြဲထားတာပါ” ဟု ကခ်င္ဒုကၡသည္ေကာ္မတီ - KRC ဥကၠ႒ ကိုေနာ္ဆိုင္းက မဇိၥ်မကို ေျပာသည္။

‘My Beautiful Myanmar’ အမည္ရွိ အဆိုပါ စာအုပ္ကို ၿပီးခဲ့သည့္ အေႏွာင္းပိုင္းအတြင္း ျမန္မာကေလးငယ္မ်ား ေရးဆြဲထားသည့္ ႐ုပ္ျပ၊ ပန္းခ်ီမ်ားျဖစ္ၿပီး မေလးရွားရွိ ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္သူမ်ားထံ လိုက္လံေရာင္းခ်ခဲ့သည္။

စာအုပ္ေပါင္း ၂ဝဝဝ ကို KRC ႏွင့္ ပုဂၢလိက အလႉရွင္မ်ား ပူးေပါင္းထုတ္ေဝခဲ့ကာ ယခုအခါ လက္က်န္စာအုပ္ပင္ မရွိေတာ့ေၾကာင္း သိရသည္။

“တခ်ဳိ႕က သတ္မွတ္ထားတဲ့ စာအုပ္ခထက္ ပိုေပးၾကတယ္။ World Vision ကို လႉသလို၊ က်န္တဲ့ ပိုက္ဆံေတြကို ဒီက ကေလးေတြအတြက္ ကေလးသံုး စာအုပ္ေတြ၊ ခဲတန္ေတြ ထပ္ဝယ္တယ္” ဟု ကိုေနာ္ဆုိင္းက ေျပာသည္။

၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္တြင္ စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည့္ ထိုဒုကၡသည္ ကေလးေက်ာင္းတြင္ ယခုအခါ ေက်င္းသား ၁၆ဝ ေက်ာ္ရွိၿပီး အမ်ားစုမွာ ကခ်င္ ကေလးငယ္မ်ားျဖစ္ကာ အခ်ိန္ျပည့္ ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမ ၁ဝ ဦးႏွင့္ အခ်ိန္ပိုင္း သင္ၾကားပို႔ခ်ေပးသည့္ ဆရာ၊ ဆရာမ ၆ ဦး ရွိေနသည္။

မိဘအမ်ားစုသည္ အနီးအနားရွိ စားေသာက္ဆိုင္မ်ားတြင္ ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္ေနသည္။

ထိုေက်ာင္းတြင္ American Home School သင္႐ိုးညႊန္းတမ္းကို အေျခခံသင္ၾကားေပးၿပီး၊ ကခ်င္စာေပ၊ အဂၤလိပ္စာ၊ သိပံၸ၊ ပထဝီ၊ Music notes စသည့္ ဘာသာရပ္မ်ားကို သင္ၾကားေပးသည့္အျပင္ ပန္းခ်ီေရးဆြဲနည္းလည္း သင္ၾကားေပးသည္။

အလားတူ ဒုကၡသည္ကေလးငယ္ ေက်ာင္းမ်ားကို ကြာလာလမ္ပူၿမိဳ႕ လူစည္ကားရာ ရပ္ကြက္မ်ားျဖစ္သည့္ Imbi, Puchong, Lokju စသည့္ ေဒသမ်ားတြင္ ခ်င္းဒုကၡသည္ေကာ္မတီ - CRC က ဦးေဆာင္ကာ ဖြင့္လွစ္ထားေသးသည္။

၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည့္ ေက်ာင္းမ်ားသည္ ယခုအခါ ၁ဝ ေက်ာင္းေက်ာ္ ရွိေနၿပီး၊ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူ ၂ဝဝဝ ေက်ာ္ သင္ယူေနသည္။

“မေလးရွား အစိုးရေက်ာင္းမွာ ပညာသင္ခြင့္ မရွိလို႔ အခုလို က်ေနာ္တို႔ ကေလးေတြ စာနဲ႔ အထိအေတြ႔ မျပတ္သြားေအာင္နဲ႔ တတိယႏိုင္ငံ မေရာက္ခင္ ဒီမွာ လိုအပ္တဲ့ မိခင္စာေပေတြကို သင္ေပးေနတာပါ” ဟု ေက်ာင္းဖြင့္ရျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို CRC အဖြဲ႔ ဥကၠ႒ ကိုေဒြဟဲ (Dawihre) က မဇိၥ်မကို ေျပာသည္။

ခ်င္းတိုင္းရင္းသား ဒုကၡသည္ ကေလးငယ္မ်ားကို ခ်င္းစာေပ၊ အဂၤလိပ္စာ၊ သခၤ်ာ၊ ျမန္မာစာ သင္ၾကားေပးၿပီး လိုအပ္သည့္ သက္ေထာက္ကူပစၥည္းမ်ားကို မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ ခရစ္ယာန္အသင္းေတာ္မ်ားက ကူညီပံ့ပိုးေနျခင္း ျဖစ္သည္။

မေလးရွားရွိ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္မ်ားဆုိင္ရာ မဟာမင္းၾကီး႐ံုး - UNHCR တြင္ မွတ္ပံုတင္ထားသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေပါင္း ၄ ေသာင္းေက်ာ္ ရွိေနေၾကာင္း သိရသည္။
read more “ကေလးမ်ားက နာဂစ္သင့္သူမ်ားအတြက္ ေငြလႉဒါန္း”

ဆိုင္ကလံုးဒဏ္ခံ လယ္သမားမ်ား ပိုးမႊားအႏၲရာယ္ႏွင့္ ၾကံဳေနရ

0 comments
ဆလိုင္းပီပီ
ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဧၿပီလ 29 2009 18:08 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

နယူးေဒလီ (မဇၩိမ)။ ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ စပါးက်ီျဖစ္ေသာ ဧရာဝတီ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚေဒသရွိ လယ္သမားမ်ားသည္ နာဂစ္မုန္တိုင္း ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရအၿပီး တႏွစ္အၾကာတြင္ ေနာက္ထပ္ေဘးဒုကၡ အႏၲရာယ္တရပ္ျဖစ္ေသာ ပိုးမႊားဖ်က္ဆီးမႈႏွင့္ ၾကံဳေနရျပန္သည္။

ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္ ေပါင္းတည္ေက်းရြာရွိ လယ္သမားမ်ားသည္ ယင္းတို႔၏ လယ္ကြင္းမ်ားတြင္ က်ေရာက္ေနေသာ ပိုးမႊားမ်ားေၾကာင့္ စပါးအထြက္ ေလ်ာ့သြားသျဖင့္ လယ္သမားမ်ားအဖို႔ ေန႔စဥ္ စားဝတ္ေနေရးကို ထိခိုက္ကာ အေျခအေနဆိုးႏွင့္ ၾကံဳေနရျခင္းျဖစ္သည္။

“စပါးခင္း အေတာ္မ်ားမ်ား ပိုးက်လို႔ ပ်က္ၿပီ။ အခုျဖစ္တဲ့ ျပႆႆနာက နာဂစ္မျဖစ္ခင္က အေျခအေနထက္ ပိုဆိုးတယ္” ဟု ေပါင္းတည္ရြာမွ လယ္သမားတဦးက မဇၩိမကို ေျပာသည္။

နာဂစ္မုန္တိုင္းသည္ ဧရာဝတီႏွင့္ ရန္ကုန္တိုင္းကို ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ေမလ ၂ ရက္ေန႔က တိုက္ခတ္ ဖ်က္ဆီးခဲ့သည္။ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ အနည္းဆံုး လူေပါင္း ၁၄ဝဝဝဝ ေသဆံုး သို႔မဟုတ္ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ၿပီး၊ လူေပါင္း ၂ ဒႆမ ၄ သန္း မုန္တိုင္းဒဏ္ ခံခဲ့ရသည္။

ကမၻာ့ကုလသမဂၢ ေအဂ်င္စီမ်ား အပါအဝင္ အကူအညီေပးေရး အဖြဲ႔အစည္း အမ်ားအျပားက ဆိုင္ကလံုး ဒုကၡသည္မ်ားကို ကယ္ဆယ္ေရးႏွင့္ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ကူညီေပးခဲ့ၾကေသာ္လည္း ယခုလတ္တေလာ ၾကံဳေနရသည့္ ပိုးက်သည့္ကိစၥမွာ သူတုိ႔အတြက္ ျပႆနာ အသစ္တရပ္ဟု လယ္သမားမ်ားက ေျပာသည္။

“လာမယ့္မိုးတြင္းမွာ လယ္ဆက္လုပ္ႏိုင္ပါ့မလား ဆိုတာေတာင္ က်ေနာ္ေတာ့ မေသခ်ာေတာ့ဘူး” ဟု မၾကာေသးခင္က ဘိုကေလးၿမိဳ႕သို႔ လာေရာက္ခဲ့သည့္ ဒီမိုးရင္ေက်းရြာမွ လယ္သမားတဦးက မဇၩိမကို ယမန္ေန႔က ေျပာသည္။

ယခုႏွစ္ ေႏြစပါးရိတ္သိမ္းခ်ိန္တြင္ တဧကလွ်င္ စပါးတင္း ၄ဝ-၅ဝ ခန္႔သာရေၾကာင္းႏွင့္ ယခင္ ပံုမွန္ အေျခအေနဆိုလွ်င္ တဧကလွ်င္ စပါး တင္း ၈ဝ-၁ဝဝ အထိရေၾကာင္း သူက ေျပာသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ကမၻာ့စားနပ္ရိကၡာ အစီအစဥ္ (WFP) ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ႐ံုး ညႊန္ၾကားေရးမႉး ခရစ္စ္ေကး (Chris Kaye) ၏ အေျပာအရ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသရွိ မုန္တိုင္းဒဏ္ခံ လယ္သမားမ်ားသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္က လယ္ယာထုတ္လုပ္မႈ က်ဆင္းျခင္းေၾကာင့္ ယင္းတို႔၏ ပံုမွန္စားဝတ္ေနေရးဘဝ ျပန္လည္ထူေထာင္ရာႏွင့္ စားနပ္ရိကၡာ လံုၿခံဳမႈကိစၥတို႔တြင္ အခက္အခဲမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ၾကရဦးမည္။

“ေႂကြးၿမီ အေျမာက္အျမား တင္ရွိေနျခင္း၊ လယ္ယာထုတ္လုပ္မႈ အကန္႔အသတ္ရွိျခင္း၊ အလုပ္အကိုင္ရရွိမႈ နည္းပါးျခင္း၊ ဒါမွမဟုတ္ ဝင္ေငြရရွိတဲ့ အလုပ္အကိုင္ ရွားပါးျခင္းတို႔ေၾကာင့္ လာမယ့္ မိုးရာသီမွာ အဲဒီ မိသားစုေတြအတြက္ စားဖို႔ေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ျဖစ္လိမ့္မယ္” ဟု ေကးက မဇၩိမကို ေျပာသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ စပါးအထြက္ႏႈန္း က်ဆင္းခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ သူ႔အေနျဖင့္ စပါးစိုက္ပ်ဳိးထြန္ယက္ရန္ပင္ ေငြေၾကး အခက္အခဲႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရေၾကာင္း ဒီမိုးရင္ေက်းရြာမွ လယ္သမားက ေျပာသည္။

“နာဂစ္မုန္တိုင္း တိုက္ၿပီးေတာ့ စပါးထြန္ယက္စိုက္ပ်ဳိးဖို႔ဆိုၿပီး ကယ္ဆယ္ေရး ေအဂ်င္စီေတြက တဧကကို က်ပ္ တေသာင္း (အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၀) ႏႈန္းေလာက္ ေပးတာရတယ္” ဟု အဆိုပါ လယ္သမားက ေျပာသည္။

သို႔ေသာ္ ဤေငြပမာဏသည္ ထြန္ယက္ စိုက္ပ်ဳိးရန္အတြက္ စရိတ္စက မကာမိေၾကာင္းႏွင့္ မ်ဳိးေစ့၊ ထြန္ယက္ရန္ အလုပ္သမားငွားရမ္းခ၊ ထြန္စက္အတြက္ ဆီဖိုး၊ အျခား စက္ကိရိယာမ်ားႏွင့္ ေျမၾသဇာအတြက္ အနည္းဆံုး က်ပ္ ၅၀၀၀၀ ခန္႔ လိုအပ္ေၾကာင္း သူက ဆိုသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ မုန္တိုင္းမတိုက္မီက သူ႔လယ္ကို ထြန္ယက္ရန္ ေဒသခံ ေငြတိုးေခ်းစားသူမ်ားထံမွ ေငြေခ်းယူခဲ့သည္မွာ အတိုးႏႈန္းမွာ ၁၅ ရာႏႈန္း ျဖစ္သည္။ ယခု ရသမွ်ပိုက္ဆံေလးႏွင့္ ေငြျပန္ဆပ္ခဲ့ရာ ဘာမွမက်န္သေလာက္ ျဖစ္သြားရာ ယခုႏွစ္ မိုးရာသီတြင္ မည္သို႔ ထြန္ယက္စိုက္ပ်ဳိး လုပ္ကိုင္ရမည္ကို စဥ္းစား၍ပင္ မရေၾကာင္း သူက ဆိုသည္။

ဤသုိ႔ ေဒသခံ ေငြတိုးေခ်းစားသူမ်ားထံမွ ေငြေခ်းယူခဲ့သည္မွာ အဆိုပါ လယ္သမားတဦးတည္း မဟုတ္ပါ။ ဆုိင္ကလံုးမုန္တိုင္းဒဏ္ခံ ဘိုကေလးႏွင့္ လပြတၱာနယ္မ်ားသို႔ မၾကာခဏ သြားေရာက္ေလ့ရွိသူ ရန္ကုန္အေျခစိုက္ အကူအညီေပးေရး လုပ္သားတဦးကလည္း လယ္သမားအမ်ားစုမွာ အဆိုပါ ေငြေခ်းစားသူမ်ားထံမွ ေႂကြးၿမီအေပၚတြင္သာ ရပ္တည္ အားကိုးေနၾကရေၾကာင္း ေျပာသည္။

“ဒါေပမဲ့ အတုိးႏႈန္းက သိပ္မ်ားတာေၾကာင့္ ဒီတခါေတာ့ သူတို႔ အေႂကြးယူရဲမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး” ဟု အဆိုပါ အကူအညီေပးေရး လုပ္သားက ေျပာသည္။

မုန္တိုင္းဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ စိုက္ပ်ဳိးေရးႏွင့္ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ကူညီေထာက္ပံ့ေပးျခင္းသည္ အေရးအပါဆံုး လုပ္ရပ္တခုျဖစ္ေၾကာင္း ရန္ကုန္ရွိ ကုလသမဂၢ႐ံုး ဆက္သြယ္ေရးအရာရွိ အက္စထရစ္ဆီး (Astrid Sehl) က ေျပာသည္။

“လူေတြ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ရပ္တည္ႏိုင္ေအာင္ ကူညီေထာက္ပံ့ေပးဖို႔က အေရးၾကီးတယ္။ ဒီကိစၥမွာ လယ္ယာစုိက္ပ်ဳိးေရးနဲ႔ စားဝတ္ေနေရးကို အေထာက္အပံ့ ေပးဖို႔က အဓိကပဲ” ဟု Sehl က မဇၩိမကို ေျပာသည္။

သို႔ေသာ္ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသသို႔ ၂ ပတ္ၾကာ ခရီးသြားေရာက္ခဲ့ၿပီး မၾကာေသးခင္ကမွ ျပန္ေရာက္လာသူ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ သတင္းေထာက္တဦးကမူ ဘိုကေလး၊ လပြတၱာ အစရွိသည့္ ၿမိဳ႕မ်ားႏွင့္နီးသည့္ ေက်းရြာ အနည္းငယ္က အကူအညီမ်ား လက္ခံရရွိေသာ္လည္း ပင္လယ္ႏွင့္ နီးေသာ အျခားေက်းရြာ အမ်ားအျပားမွာ အကူအညီ လံုေလာက္စြာ မရေသးေၾကာင္း ေျပာသည္။

“လယ္သမား အမ်ားအျပား လယ္ထဲ ျပန္ဆင္းႏိုင္ခဲ့ၾကေပမယ့္ အထြက္ႏႈန္း ေကာင္းေအာင္လုပ္ဖို႔ အေထာက္အပံ့ လံုလံုေလာက္ေလာက္ မရခဲ့ၾကဘူး” ဟု အဆိုပါ သတင္းေထာက္က ေျပာသည္။

မုန္တိုင္းဒုကၡသည္မ်ား လိုအပ္ေနသည့္ အကူအညီမွာ မ်ားျပား၍ အမ်ဳိးမ်ဳိး ကြဲျပားေနႏိုင္ေသာ္လည္း လယ္တြင္ က်ေရာက္ေနေသာ ပိုးမ်ား ႏွိမ္နင္း ဖယ္ရွားေရးအတြက္ သူတို႔လယ္သမားမ်ား အေထာက္အပံ့ရရန္ လိုအပ္သည္။ ယင္းသည္သာလွ်င္ သူတို႔အတြက္ အေျခခံက်ေသာ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္လိမ့္မည္။

လယ္မ်ားတြင္ ပိုးက်ေရာက္မႈ တိုးမ်ားလာရျခင္းမွာ လယ္ထဲတြင္ ပင္လယ္ဆားငန္ေရးမ်ား ဝင္ကုန္ျခင္းေၾကာင့္ဟု ယံုၾကည္ရသည္။ သူ႔အေျပာအရ ပိုးမ်ားက စပါးပင္မ်ားကို ကိုက္ျဖတ္ပစ္လိုက္ၿပီး၊ က်ဳိးက်ေနေသာ စပါးပင္မ်ားသာ လယ္ထဲတြင္ က်န္ခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။

“ထြန္ယက္စိုက္ပ်ဳိးဖို႔အတြက္ ရင္းႏွီးထားရတာနဲ႔တင္ ဒုကၡက မ်ားလွၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ပိုးသတ္ေဆး မဝယ္ႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး” ဟု သတင္းေထာက္က ေျပာသည္။

ဒုကၡသည္ အမ်ားအျပားအတြက္ စားနပ္ရိကၡာႏွင့္ အျခားပစၥည္းမ်ား လိုအပ္ေသာ္လည္း၊ လယ္သမားမ်ားအတြက္မူ လယ္ထဲ ျပန္ဆင္းႏိုင္ေရးအတြက္ လံုေလာက္ေသာ အကူအညီမ်ားရရန္မွာ အေရးၾကီးသည္ဟု ရန္ကုန္ရွိ အကူအညီေပးေရး လုပ္သားက ေျပာသည္။

“ဒီလုိမွမရရင္ လယ္သမားအမ်ားစုက လယ္ကြင္းေတြကို စြန္႔ခြာၿပီး ရရာအလုပ္ကို ဝင္လုပ္ၾကေတာ့မွာ” ဟု သူက ေျပာသည္။
read more “ဆိုင္ကလံုးဒဏ္ခံ လယ္သမားမ်ား ပိုးမႊားအႏၲရာယ္ႏွင့္ ၾကံဳေနရ”

ဝမ္းပ်က္ဝမ္းေလွ်ာ ျဖစ္ပြားမႈ ကာလဝမ္းေရာဂါ အသြင္ေျပာင္း

0 comments
မဇၩိမသတင္းဌာန
ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဧၿပီလ 29 2009 12:46 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
ရန္ကုန္ (မဇၩိမ)။ ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေဒသအခ်ိဳ႔တြင္ ျဖစ္ပြားေနေသာ ဝမ္းပ်က္ဝမ္းေလွ်ာ ေရာဂါ မွာ ကူးစက္မႈ မ်ားလာျပီး ကာလဝမ္းေရာဂါ အသြင္ေဆာင္လာေၾကာင္း စစ္အစိုးရ က်န္းမာေရး ဝန္ၾကီးဌာန က်န္းမာေရးပညာဌာန (ဗဟို) တာဝန္ရွိသူက ဆိုသည္။

ေသာက္သံုးေရ ရွားပါးေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ အလယ္ပုိင္း အပူပုိင္းေဒသမ်ား၊ ရန္ကုန္၊ မႏၲေလးတို႔ရွိ ၿမဳိ႕နယ္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ နာဂစ္ မုန္တုိင္းဒဏ္သင့္ ဧရာဝတီတုိင္း ၿမဳိ႕နယ္အခ်ဳိ႕တြင္ လတ္တေလာ ျဖစ္ပြားလ်က္ရွိေသာ ဝမ္းပ်က္ဝမ္းေလွ်ာေရာဂါ ျဖစ္ပြားမႈသည္ ကူးစက္ပ်ံ႕ႏွံ႔လာၿပီး ကာလဝမ္းေရာဂါ အသြင္ေဆာင္လာျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။

မတ္လ လယ္္တြင္ ျမန္မာ့ အလယ္ပိုင္း ေဒသ မေကြး၊ မိတၳီလာ ၊ ဧၿပီလဆန္းပုိင္းတြင္ ရန္ကုန္တိုင္း ျမိဳ႕နယ္မ်ား ျဖစ္ေသာ္ သာေကတ၊ ေဒၚပံု၊ ပုဇြန္ေတာင္၊ ေတာင္ဥကၠလာ၊ သန္လ်င္၊ ဧရာဝတီတုိင္း နာဂစ္ဒဏ္သင့္ လပြတၲာ၊ ဘုိကေလး ေဒသမ်ားႏွင့္ သၾကၤန္ကာလ အတြင္းက မႏၲေလးျမိဳ႔ ျပည္ၾကီးတံခြန္ႏွင့္္ အမရပူရတို႔တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။

ရန္ကုန္တိုင္း ေျမာက္ဥကၠလာပၿမဳိ႕နယ္ႏွင့္ မႏၲေလးတုိင္း ျမင္းျခံၿမဳိ႕နယ္တုိ႔တြင္လည္း ယခုရက္ပိုင္း ဝမ္းပ်က္ ဝမ္းေလ်ာ ဆက္လက္ ကူးစက္ ျဖစ္ပြား ေနသည္။

“အေသအေပ်ာက္ေတာ့ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တိတိက်က် စာရင္းေကာက္ယူ ထားတာမ်ဳိးေတာ့ မရွိေသးပါဘူး။ သိသေလာက္ေတာ့ သာေကတမွာ ေသတယ္။ ေျမာက္ဥကၠလာနဲ႔ ျမင္းျခံတုိ႔မွာ အေျခအေန ဆုိးတယ္။ ဧရာဝတီတုိင္းက ျဖစ္တာေတြေတာ့ သတင္းအခ်က္အလက္ မရဘူး။ ေသေသခ်ာခ်ာလည္း သြားမလုပ္ႏုိင္ဘူး။ အားလံုး ေပါင္းရင္ေတာ့ ေသတာ၂ဝ ေက်ာ္ေလာက္ေတာ့ ရွိသြားၿပီ။ လက္လွမ္းမမီတာေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္” ဟု ဆုိသည္။

ဝမ္းပ်က္ဝမ္းေလွ်ာမွာ ယခင္က မုိးဦးက်တြင္ စတင္ ျဖစ္ပြားတတ္ေသာ္လည္း ယခုႏွစ္တြင္ ေႏြရာသီကာလ အတြင္း စတင္ ျဖစ္ပြားေနျပီ ကာလဝမ္းေရာဂါအဆင့္သုိ႔ ေရာက္ရွိေနသည္ဟု သူက ဆိုသည္။

ယင္း ဝမ္းေရာဂါ ေဝဒနာရွင္အခ်ိဳ႕မွာ ေနာက္ဆက္တြဲ ေရာဂါအျဖစ္ အသည္းေျခာက္ ေရာဂါပါ ဆက္လက္ ျဖစ္ေပၚေနေၾကာင္း ရန္ကုန္ေဆး႐ံုၾကီး အသည္းေရာဂါဌာနမွ ပါေမာကၡ ေဒါက္တာသံစစ္၏ ေျပာဆုိခ်က္ကို ကိုးကားၿပီး ဧၿပီလ ၂၈ ရက္ေန႔ထုတ္ True News သတင္းဂ်ာနယ္တြင္ ေဖာ္ျပထားပါသည္။
read more “ဝမ္းပ်က္ဝမ္းေလွ်ာ ျဖစ္ပြားမႈ ကာလဝမ္းေရာဂါ အသြင္ေျပာင္း”

တံြေတးတြင္ ဝက္မ်ား အစုလိုက္ ေသဆံုးေန

0 comments
ျမင့္ေမာင္
ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဧၿပီလ 29 2009 19:04 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္

ခ်င္းမုိင္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ ရန္ကုန္တုိင္း တြံေတးၿမိဳ႕နယ္တြင္ ထူးကဲစြာ ဝက္ေသဆံုးမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေနရာ ဝက္တုပ္ေကြးေရာဂါ စိုးရိမ္မႈကို မီးထိုးေပးလိုက္သည္။

တပိုင္တႏိုင္ ဝက္ေမြးျမဴးေရး လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေနသည့္ တြံေတးၿမိဳ႕ အုတ္ဖို အေနာက္ပိုင္းရပ္ကြက္၊ တံခြန္တိုင္ႏွင့္ ဇီးျဖဴကုန္းရြာတြင္ ဝက္ေကာင္ေရ ၂၅ ေကာင္ခန္႔ ဧျပီ ၂၆ ရက္ေန႔ကတည္းက ေသဆံုးခဲ့သည္။
“မေသခင္မွာ ပါးစပ္ထဲက အျမႇဳပ္ေတြ ထြက္တယ္။ ဆန္႔တငင္ငင္ ျဖစ္တယ္။ ၂ နာရီ ေလာက္ၾကာရင္ ေသသြားတယ္။ ေသသြားတဲ့ ဝက္ေတြကို ေပၚလိုက္တဲ့အခါ အသားေတြက မဲပုပ္ပုပ္ ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီ ဝက္ေတြကို ၾကည့္လိုက္ရင္ ေရဓာတ္ ခမ္းေျခာက္တဲ့ အေနအထား ရွိတယ္။ ” ဟု တြံေတးၿမိဳ႕ခံတဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

ထို႔အျပင္ တြံေတးၿမိဳ႕ က်န္းမာေရးဌာနႏွင့္ စည္ပင္သာယာဌာန ဝန္ထမ္းမ်ားသည္ ေဒသတြင္းသို႔ ကြင္းဆင္းေလ့လာမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း မည္သည့္ ေရာဂါျဖစ္သည္ကုိ အမည္တပ္ႏုိင္ျခင္း မရွိေၾကာင္းႏွင့္ အျခား ေက်းရြာမ်ားတြင္ပါ ယခုလုိ ဝက္ေသဆံုးမႈမ်ား ေပၚေပါက္လာပါက အေၾကာင္းၾကားရန္ ေျပာဆိုခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ဇီးျဖဴကုန္း ရြာသားတဦးက “က်ေနာ္တို႔ ရြာမွာ ဝက္ေမြးျမဴေရး လုပ္တာေတြ ရွိတယ္။ တပိုင္တႏိုင္ ေမြးျမဴးေရးလုပ္ငန္း လုပ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းရွင္ တေယာက္ဟာ ဝက္အေကာင္ေရ ၅ဝ ေလာက္ ေမြးထားရာမွာ အခုဆို ၂၂ ေကာင္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ ' ဟု မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

ယခုအခါ တြံေတးၿမိဳ႕ ဝက္သားဆိုင္မ်ားတြင္ ဝက္သား အေရာင္းအဝယ္ ထိုင္းမႈိင္းသြားသည္။

မကၠဆီကိုႏုိင္ငံမွ စတင္ခဲ့သည့္ ဝက္တုပ္ေကြးသည္ ကမာၻ႔ႏိုင္ငံ အခ်ဳိ႔သို႔ ကူးစက္မႈရွိေနျပီး စိုးရိမ္ေသာက မ်ားေနခ်ိန္တြင္ ဝက္မ်ား ယခုကဲ့သို႔ အစုလုိက္ ေသဆံုးျခင္းက လူအမ်ား အာ႐ုံစိုက္စရာ ျဖစ္လာေစခဲ့သည္။
read more “တံြေတးတြင္ ဝက္မ်ား အစုလိုက္ ေသဆံုးေန”

နာဂစ္ ကေလးငယ္မ်ား ပညာေရး ခက္ခဲေနဆဲ

0 comments
(Irrawaddy) Thursday, 30 April 2009 17:32 (ေအာင္သက္ဝိုင္း)

နာဂစ္မုန္တုိင္းဒဏ္ ခံခဲ့ရေသာ ဧရာ၀တီ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ ေဒသတြင္ ကေလးငယ္မ်ား၏ ပညာေရးအတြက္ အခက္ အခဲမ်ားစြာ ႀကဳံေတြ႕ေနရဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ေျပာသည္။


ပညာေရး ဒုကၡသည္ နာဂစ္ ကေလးငယ္မ်ား (ဓာတ္ပုံ - ေအာင္သက္၀ိုင္း)

ယေန႔အထိ သင္ၾကားေရး ဆရာ ဆရာမမ်ား၊ စာသင္ေက်ာင္းမ်ား၊ ေက်ာင္းသုံးပရိေဘာဂမ်ား အလြန္အမင္း လိုအပ္ေနဆဲ ျဖစ္ၿပီး ကေလးငယ္မ်ား ေက်ာင္းထားရန္ စရိတ္ မတတ္ႏုိင္မႈမ်ားေၾကာင့္ မုန္တုိင္းသင့္ေဒသ ေက်း လက္ေတာရြာမ်ားရွိ ကေလးငယ္မ်ား၏ ပညာေရးမွာ အခက္အခဲမ်ားစြာ ႀကဳံေတြ႕ေနရေၾကာင္း သိရသည္။

မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ဧရာ၀တီျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသတြင္ အေျခခံပညာေက်ာင္းေပါင္း ၄၀၀၀ ေက်ာ္ ၿပဳိလဲပ်က္စီးခဲ့ရာ မုန္တုိင္းတိုက္ၿပီး တႏွစ္ျပည့္ခ်ိန္နီးအထိ စာသင္ေက်ာင္းေပါင္း ၁၅၀၀ နီးပါးသာ ျပန္လည္ျပဳျပင္ႏိုင္ေသးေၾကာင္း ယင္းေဒသတြင္ ေက်ာင္းမ်ားေဆာက္လုပ္ေနေသာ နာမည္ေက်ာ္ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၸဏီတခုမွ တာ၀န္ရွိသူတဦးက ေျပာသည္။

“၂၀၀၈-၂၀၀၉ ဘ႑ာေရးႏွစ္ပိတ္တဲ့ အခ်ိန္ထိ စာသင္ေက်ာင္းေပါင္း ၆၀၀ ေက်ာ္အစိုးရက တည္ေဆာက္ ၿပီးစီး တယ္။ အခု၂၀၀၉ -၂၀၁၀ ဘ႑ာေရးႏွစ္အစမွာ ေက်ာင္းေပါင္း ၇၀၀ ေက်ာ္ၿပီးစီးေအာင္ တည္ေဆာက္ေနတယ္။ အလွဴရွင္ေတြနဲ႔ အဖြဲ႕အစည္းေတြကပါ တည္ေဆာက္တဲ့ အေရအတြက္ပါထည့္ေပါင္းရင္ ပ်က္စီးသြားတဲ့ စာသင္ ေက်ာင္း ၄၀၀၀ မွာ ၁၅၀၀ ေလာက္ ျပဳျပင္တည္ေဆာက္ေနၾကတယ္”ဟု အဆိုပါ ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၸဏီ တာ ၀န္ ရွိသူက ဆိုသည္။

မုန္တုိင္းသင့္ေဒသတြင္ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားေဆာက္လုပ္ေနေသာ ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၸဏီမ်ားအေနျဖင့္ စီးပြား ေရး အၾကပ္အတည္း ၾကဳံခ်ိန္ျဖစ္သည့္အတြက္ သတ္မွတ္ခ်ိန္တြင္ၿပီးစီးရန္ အခက္အခဲမ်ားရွိေနေၾကာင္း သိရသည္။

“ေက်ာင္းတခုေဆာက္မယ္ဆုိရင္ အစိုးရဆီက ေငြႀကဳိမရဘူး။ ေဆာက္ၿပီးတဲ့အဆင့္ကိုလိုက္ၿပီး ေငြေလးရစ္ခြဲယူရ တယ္။ ေငြမလည္တဲ့ ကုမၸဏီေတြအေနနဲ႔ စီးပြားေရးအၾကပ္အတည္းေၾကာင့္ စာသင္ေက်ာင္းေတြ ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ အမီ ၿပီးႏုိင္ဖို႔ မလြယ္ပါဘူး”ဟု မုန္တုိင္းဒဏ္ခံ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚတြင္ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ေနေသာ ၀ါ၀ါ၀င္း ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၸဏီမွ အင္ဂ်င္နီယာတဦးက ရွင္းျပသည္။

ထုိသို႔ ပ်က္စီးသြားသည့္ စာသင္ေက်ာင္းမ်ား ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္အမီ ျပဳျပင္ၿပီးစီးရန္ လိုအပ္ေနသည့္အျပင္ စာသင္ ေက်ာင္းမရွိေသာ ေက်းလက္ေတာရြာမ်ားလည္း ရာႏွင့္ခ်ီကာ အမ်ားအျပားရွိေနေၾကာင္း သိရသည္။

“ရြာေပါင္း၂၄ ရြာ ရွိတဲ့ ဒုိင္နယ္(ေက်းရြာအုပ္စု) တခုမွာ မူလတန္း စာသင္ေက်ာင္းက ဆယ္ေက်ာင္းေလာက္ ပဲရွိ တယ္။ ရြာတုိင္းမွာ စာသင္ေက်ာင္းမရွိေတာ့ ေက်ာင္းတက္ဖို႔ အရမ္းခက္ခဲတယ္။ မိုးတြင္းလို အခ်ိန္မ်ဳိးဆိုရင္ ကေလး ေတြေက်ာင္းတက္ဖို႔လုံး၀ခက္ခဲပါတယ္”ဟု လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္၊ ေရွာ္ေခ်ာင္းေက်းရြာအုပ္စု၀င္မိေက်ာင္းအုိင္ ေက်းရြာမွ ေက်းရြာအာဏာပိုင္တဦးက ေျပာသည္။

တခ်ိဳ႕စာသင္ေက်ာင္းရွိေသာ ေက်းရြာမ်ားတြင္ သင္ၾကားမည့္ ဆရာ၊ ဆရာမ မရွိသည့္အတြက္ ေက်းရြာ က ေငြေၾကးစုေဆာင္း၍ ျပင္ပမွ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားကို ခက္ခက္ခဲခဲ ငွားရမ္းရမႈမ်ားလည္းရွိေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားက ဆိုသည္။

“မူလတန္းဆရာ၊ ဆရာမ တေယာက္ ငွားမယ္ဆိုရင္ စာသင္ႏွစ္ တႏွစ္အတြက္စပါးတင္းတရာ၊ တရာ့ငါးဆယ္ (ေငြသုံးသိန္းႏွင့္ငါးသိန္းၾကား) ခ်က္ခ်င္းေပးရတယ္။ ဒါေတာင္ ခက္ခက္ခဲခဲငွားရတာ။ အစိုးရက တာ၀န္ခ်ေပး မယ့္ ဆရာ၊ ဆရာမက ရခ်င္မွရတာ”ဟု ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္ ေက်းရြာအုပ္စုႀကီးတခုမွ ရြာလူႀကီးတဦးက ေျပာ သည္။

ေက်းရြာမ်ားတြင္ မူလတန္းၿပီးဆုံးသြားပါက အလယ္တန္းႏွင့္ အထက္တန္းပညာမ်ားသင္ယူရန္ စာသင္ေက်ာင္း မရွိဘဲ ေငြေၾကးတတ္ႏုိင္သူမ်ားသာ ရြာႀကီးမ်ား၊ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားရွိ အလယ္တန္းေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ အထက္တန္းေက်ာင္း မ်ားတြင္ ဆက္လက္ပညာသင္ၾကားႏုိင္ၾကေၾကာင္း၊ ကေလးအမ်ားစုမွာ ဆက္လက္စာသင္ၾကားႏုိင္ျခင္း မရွိဘဲ ေက်ာင္းမွထြက္ကာ လယ္လုပ္ငန္း၊ တံငါလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ၾကရေၾကာင္းလည္း သိရသည္။

“မူလတန္းၿပီးရင္ အလယ္တန္းနဲ႔ အထက္တန္းတက္ဖို႔ တြဲဖက္အထက္တန္းေက်ာင္းရွိတဲ့ရြာႀကီးေတြမွာသြားတက္ ရမွာဆိုေတာ့ ေတာ္ရုံတန္ရုံေငြေၾကးမရွိတဲ့ လယ္သမား၊ တံငါသမားအမ်ားစု သားသမီးေတြက ေက်ာင္းထြက္ၿပီး လယ္လုပ္ ငါးဖမ္းလုပ္ၾကတယ္”ဟု လပြတၱာ၊ စလူေခ်ာင္းေက်းရြာသား တဦးက ဆိုသည္။

ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ ေက်းလက္ေတာရြာမ်ားတြင္ ေလးတန္းထိသာ ပညာသင္ၾကားရေသာ ကေလးအမ်ားစု ရွိေနၿပီး အလယ္တန္းႏွင့္ အထက္တန္း ပညာသင္ၾကားရေသာ ကေလးအေရအတြက္နည္းပါးလွသည္ဟု သိရွိရသည္။

ဧရာ၀တီျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသတခုလုံးတြင္ အေျခခံပညာေက်ာင္းေပါင္း ၆၃၂၄ ေက်ာင္းရွိသည့္အနက္ အလယ္ တန္း ေက်ာင္း ၄၃၂ ေက်ာင္းႏွင့္ အထက္တန္းေက်ာင္း၂၅၇ ေက်ာင္းသာ ရွိေၾကာင္း ပညာေရး၀န္ႀကီးဌာန ၏ တရား၀င္ထုတ္ျပန္ေသာ စာရင္းဇယားမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

read more “နာဂစ္ ကေလးငယ္မ်ား ပညာေရး ခက္ခဲေနဆဲ”

နာဂစ္ေဒသ အကူအညီ “အႀကီးအက်ယ္” လုိအပ္

0 comments
(Irrawaddy) Thursday, 23 April 2009 19:41 (ေစာရန္ႏိုင္)

နာဂစ္မုန္တုိင္း တုိက္ခုိက္ၿပီး တႏွစ္ ျပည့္ေတာ့မည့္ အခ်ိန္တြင္ ဒုကၡသည္မ်ား အတြက္ ေသာက္သုံးေရ အပါအ၀င္ အကူအညီ အေထာက္အပ့ံမ်ား အႀကီးအက်ယ္ လုိအပ္ေနဆဲျဖစ္ သည္ဟု ကယ္ဆယ္ ကူညီေရး အဖဲြ႔မ်ားထံမွ သိရသည္။


ဧရာ၀တီတုိင္းမွ နာဂစ္မုန္တုိင္း ဒုကၡသည္ ကေလးငယ္တဦး (ဓာတ္ပုံ - ေအပီ)

မုန္တုိင္းဒဏ္ အျပင္းအထန္ ခံခ့ဲရသည့္ ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚရိွ လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္ ႏွင့္ ငပုေတာ ၿမိဳ႕နယ္ ဆင္ေျခဖုံး ေဒသမ်ားတြင္ ေနထုိင္သူ ၂၄၀ ၀၀၀ ေက်ာ္အတြက္ ေရသန္႔ လုံး၀ မရိွေသးေၾကာင္း Save the Children အဖဲြ႔ ျမန္မာျပည္ ဆုိင္ရာ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး Andrew Kirkwood က ေျပာသည္။

မိဘမ့ဲ ကေလးငယ္ အမ်ားအျပား ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ား၊ ယာယီ ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းမ်ားတြင္ ခုိလႈံေနရဆဲ ျဖစ္ေၾကာင္း Andrew Kirkwood က ရွင္းျပသည္။

မုန္တုိင္းဒဏ္ သင့္ခ့ဲသူမ်ား အထူးသျဖင့္ ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚ ေဒသ အေနာက္ေတာင္ပုိင္းရိွ ဒုကၡသည္မ်ား၏ ဘ၀ ျပန္လည္ နာလန္ထူေရး အတြက္ ႏွစ္အေတာ္ၾကာ အခ်ိန္ယူရမည္ဟု Andrew Kirkwood က ခန္႔မွန္းထားသည္။

ယမန္ေန႔က နာဂစ္ေဒသ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး ဆုိင္ရာ အစည္းအေ၀းတခုကုိ ထုိင္းႏုိင္ငံ၊ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕တြင္ ျပဳလုပ္ခ့ဲရာ ျမန္မာျပည္ ဆုိင္ရာ ၿဗိတိန္ႏုိင္ငံ သံအမတ္၊ ကုလ သမဂၢ စားနပ္ ရိကၡာအဖဲြ႔ ႏွင့္ ေဟာ္လန္အေျခစုိက္ နယ္ျခားမ့ဲ ဆရာ၀န္မ်ား အဖဲြ႔ တုိ႔၏ ျမန္မာျပည္ အေျခစုိက္ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးမ်ား တက္ေရာက္ခ့ဲသည္။

အစည္းအေ၀းတြင္ နာဂစ္ ေဒသသုိ႔ ရုိက္ခတ္မည့္ လူမႈေရး၊ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး ဆုိင္ရာ သက္ေရာက္မႈမ်ားကုိ ဦးစားေပး ေဆြးေႏြးခ့ဲၾကသည္။

ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားတြင္ လူသားခ်င္း စာနာမႈ ဆုိင္ရာ အကူအညီ၊ နာဂစ္ ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ႏုိင္ငံတကာ၏ ေထာက္ပ့ံမႈမ်ား လုံေလာက္မႈ ရိွ မရိွ စသည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားလည္း ပါ၀င္သည္။

ဤအေတာအတြင္း ဥေရာပ ႏုိင္ငံမ်ားက ျမန္မာျပည္သုိ႔ အကူအညီ ေပးမည့္ အစီအစဥ္မ်ား ဆက္လက္ ျပဳလုပ္ရန္ အဆင္သင့္ ရိွေနေၾကာင္း ေျပာၾကားလုိက္သည္။

ျမန္မာျပည္သုိ႔ အကူအညီမ်ား ပုိမုိ ေပးအပ္ရန္ အသင့္ ျဖစ္ေနၿပီဟု ဥေရာပ ေကာ္မရွင္၏ ဥေရာပ အကူအညီ ေပးေရး ညိွႏိႈင္း ေဆာင္ရြက္မႈ အဖဲြ႔ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ Koos Richelle က အဂၤါေန႔တြင္ ေျပာၾကားလုိက္သည္။

သုိ႔ေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံ အေနျဖင့္ အလြန္အမင္း လုိအပ္ေနေသာ ဖံြ႔ၿဖိဳးေရး အကူအညီမ်ားအတြက္ အလွဴရွင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးရမည္ဟု Koos Richelle က ေျပာသည္။

ဖံြ႔ၿဖိဳးေရး အစီအစဥ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး စစ္အစုိးရက ေဆြးေႏြးရန္ လက္ခံျခင္း မရိွသျဖင့္ အကူ အညီ ေပးေရး လုပ္ငန္းမ်ား ေႏွာင့္ေႏွးေနရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သူက ဆက္လက္ ေျပာၾကားသည္။

“ျပင္ပကမၻာနဲ႔ ခပ္ကင္းကင္းေနတတ္တ့ဲ ႏုိင္ငံေတြထဲမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံလည္း ပါတယ္” ဟု Koos Richelle က ဖိလစ္ပုိင္ႏုိင္ငံတြင္ ၂ရက္ၾကာ ျပဳလုပ္သည့္ အာရွ-ဥေရာပ အစည္းအေ၀းတြင္ ေျပာလုိက္သည္။

ဧရာ၀တီတုိင္း၊ ရန္ကုန္တုိင္းတုိ႔တြင္ ၿပီးခ့ဲသည့္ႏွစ္ ေမလ ၂ ရက္ေန႔က နာဂစ္ ဆုိင္ကလုန္း မုန္တုိင္း တုိက္ခုိက္ခ့ဲရာ လူအေသအေပ်ာက္ ၁၄၀ ၀၀၀ ေက်ာ္ ရိွခ့ဲသည္။
read more “နာဂစ္ေဒသ အကူအညီ “အႀကီးအက်ယ္” လုိအပ္”